Revlon နုတ်ခမ်းနီ ရဲရဲလေးအား အပီး သတ် ဆိုးပြီး နောက် မှန်တင်ခုံပေါ် ပြန်ချလိုက်သည် ။ ခပ်ထူထူ နုတ်ခမ်းလေးမှာ နုတ်ခမ်းနီရဲရဲ လေး နှင့် လိုက်ဖက်လွန်းသည်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထင်မိသည် ။ ပြည့်ပြည့်ဖောင်းဖောင်း မျက်နှာလေး နှင့် ထူထူ ထဲထဲ နုတ်ခမ်းလေး မှာ အနီရဲရဲ လေး ဖြင့်လိုက်ဖက်လွန်းနေသည် ။ …
အတွဲလိုက် လဲလှယ်ချစ်ရခြင်းရဲ့ အကျိုး Read More
’မရဘူး မေမေကမနက်ဆိုအစောနိုးဒါ’ ‘အင်းပါ’ ‘အ့ဆို အိပ်တော့မယ်နော်’ ‘အင်းကိုကို ကလောသွားတော့ တူတူသွားမယ်နော်’ ‘အင်းပါ အာဘွား းးးးးးးးမွ””””’ ဆိုပီး သူဇာပါးစပ်ကိုအနမ်းပေးကာ အိပ်ဖိုထွက်သွားခဲ့သည် ဒီလိုနက် နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် မနက်စာအတူစားချိန် သူဇာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ပဲ နာနေသည့်အနေထားဖြင့် ပေါင်ကား၍ထွက်လာသည် ထမင်းဝိုင်းသို့ရောက်ချိန် အသင့်စောင့်နေသောစိုးမြင့်သည် သူ၏ခြေထောက်ဖြင့်သူဇာ အဖုတ်ကို ထိုးလိုက်သည် သူဇာမှာ မျက်စောင်းကို ချစ်ပြုံးပြုံး၍ထိုးပီး ရွေတ်နေသည် …
အပျိုခယ်မလေးနဲ့ ခဲအိုတို့ အချစ် Read More
သီတာတစ်ယောက်စိတ်ညစ်ညူးစွာဖြင့်အောင်မင်္ဂလာကားဝင်းထဲ Taxiကိုလိုက်ပို့ခိုင်းပြီးELiteကားဂိတ်ကိုရောက်ခဲ့ရတယ်။မိမိဘဝ အခြေအနေကြောင့်ခရီးမထွက်ထွက်ဖြစ်ရတာကြောင့်စိတ်မောလူမောဖြစ်ကာခရီးဆောင်အိတ်ကိုဆွဲ၍ခရီးသည်နားနေခန်းထံဝင် လိုက်ပြီးထိုင်လို့ရမယ့်နေရာကိုရှာလိုက်တော့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ကိုတွေ့ပြီးဝမ်းသာသွားကာ “ဟယ်ကျော်ဇင်” “ဟေ့ သီတာမ ဘယ်သွားမလို့လဲ” “ဟယ် ကျော်ဇင် နင်ကောဘယ်သွား မလို့လဲ” “အေး ငါမုံရွာသွားမလို့” “ဟယ် ငါလဲမုံရွာကိုသွားမှာဟ” “ဟုတ်လား နင်တစ်ယောက်တည်း လား” “အေးလေ တစ်ယောက်တည်း၊ နင်ရောတစ်ယောက်တည်းလား” “အေးနင်နဲ့ အဖော်ရပြီ” “အေးဟယ်၊ဒါနဲ့နင်ကကိုယ့်ကားနဲ့ ကိုယ်ဘာလို့မသွားတာလဲ” “တစ်ယောက်တည်းမမောင်းချင်ဘူး လေ၊ဟိုမှာလဲကားတစ်စီးရှိသေး …
အခွင့်ရေးရတိုင်း တီးချင်မိတယ် Read More
ကျမနာမည်က စုလှိုင် အိမ်ထောင်ရှင်မတစ်ယောက်ပေါ့ ကျမ အမျိုးသားကတော့ ကိုနိုင်အောင်ပါ။ ကျမနှစ်ယောက်စလုံး ကုမ္ပဏီတစ်ခုထဲမှာပဲအတူတူလုပ်ကြပါတယ်။ လင်မယားနှစ် ယောက်စလုံးက ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းတွေဖြစ်တဲ့ အတွက် အိမ် ထောင်သက်တမ်းလေးနှစ်အတွင်းမှာကလေးမယူဖြစ်ကြသေး ပါဘူး။ကိုနိုင်အောင်ကတော့ အသက်၃၄ နှစ်ရှိပြီး ကျမကသူ့ ထက်အသက်လေးနှစ်ငယ်ပါတယ်။ ကျမတို့မင်္ဂလာဆောင်ပြီးတော့ ငွေကြေးကြွယ်ဝချမ်းသာသော ယောင်္ကျားဖြစ်သူကိုနိုင်အောင်ရဲ့မိဘတွေကနယ်မှာ ခေါ်ထားသော်လည်း ယောင်္ကျားဖြစ်သူကိုယ်တိုင်က လင်မယားနှစ်ယောက် လွပ်လွပ်လပ်လပ်နေလို တာကြောင့်ရောကုမ္ပဏီအလုပ်မှမထွက်လိုတာကြောင့်ရောမိဘများက တိုက်ခန်းတခန်းဝယ်ပေးပြီးနေစေခဲ့ပါတယ်။ ယုယုယယနဲ့ချစ်မဝနိုင်တဲ့အချိန်တွေပေါ့ရှင်။ အိမ်ထောင်သက်လေးနှစ်အတွင်းမှာကလေးမယူဖြစ်တာကြောင့် …
ကျွန်မ ခင်ပွန်းထက် သာလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ ယောကျာ်းသား Read More
ဒီမှာ ငါ့လည်းရရာ အလုပ်လုပ်ပြီးရှာကျွေးနေတာပဲ မင်းကိုအငတ်ထားနေလို့လား ရှင့်ပိုက်ဆံ တနေ့လုပ်ခ 7000နဲ့ စားစရိတ်လောက်ရုံပဲရှိတယ် ကျမ မိဘအိမ်ပဲပြန်တော့မယ် ရှင်နဲ့ဆက်မပေါင်းနိုင်တော့ဘူး ကျမ မိဘတွေကပဲကျမလိုအပ်သမျှဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တယ် ရှင်ဘယ်တော့မှလိုက်မလာနဲ့ ကျမလည်း ဘယ်တော့မှပြန်မလာဘူး ကျမတို့ဇာတ်လမ်းဒီမှာတင်တစ်ခန်းရပ်လိုက်ပြီလို့ ပြောပြီး မျက်စိထဲကထွက်သွားလိုက်တာ ဦးလေး ဦးလေးရေ ဘယ်သူလည်း အော်ခေါ်နေတာ ရှိတယ်ဟေ့ အတွေးတွေပျက်လို့ အိမ်အောက်ထပ်ကို ဆင်းကြည့်လိုက်တော့ ငါ့တူ ငဇော် လာလေကွာ …
သမီးကို ချစ်လား အဖေ Read More
“ပန်းအသစ်တွေများစွာရှိနေပါသော်လည်း ပန်းဟောင်းကိုသာ တမ်းတမ်းတတနဲ့ တပ်မက္လိုချင်မိပါလေတော့ ထိုအရာဟာ ကျွန်တော့်အတွက် ဝဋ်ကြွေးလေဘဲလား” တည်းခိုခန်းကပေးတဲ့ တဘက်ကို ခါးမှာပတ်၍ သူမရေချိုးခန်းထဲမှာ ထွက်လာပါသည်။ သူမရဲ့အလှကို ကုတင်ပေါ်မှာထိုင်ရင်း ကျွန်တော် ခံစားနေမိပါတယ်။ ခံစားနေတယ်ဆိုတာမှာ နှမျောခြင်းများလည်းပါတာပေါ့။ သူမနဲ့ကျွန်တော် တစ်လကိုတခါ လကုန်ရက်တိုင်းမှာ အခုလို တည်းခိုခန်းတစ်ခုခုမှာ တွေ့ဖြစ်ကြတယ်။ သူမက ကျွန်ဝော်တောင်းဆိုတာကိုပေးတယ်။ ကျွန်တော်က သူမတောင်းတဲ့ပိုက်ဆံကိုပေးရတယ်။ တခါတခါတွေးမိတယ် ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ …
လူပျိုလေးရဲ့ သခင်မလေး Read More
နိုင်ထူး တက်ကသိုလ် စတက်တော့ သူမနှင့် စပြီး ဆုံတွေ့ခွင့်ရခဲ့သည်။ သူမရဲ့ နာမည်က နှင်းပွင့်။ နာမည်နဲ့ မလိုက်အောင် အသားက ညိုသည်။ မချောပေမယ့် လှသည်။ လူပျိုခြေတက်လေး ဖြစ်သည့် နိုင်ထူး တစ်ယောက် နှင်းပွင့်ကို ခိုးခိုး ကြည့်ရသည်က အမော။ စာသင်ခန်းဟောလ်ထဲတွင် လူပေါင်းများစွာ ရှိသည့်ထဲမှ သူမကိုသာ ကြည့်မိနေသည်။ များသောအားဖြင့် သူမသည် …
ချည်နှောင်ထားတဲ့ တနှာကြိုး Read More
ရှမ်းပြည်နယ် တောင်ကြီးမြို့ရဲ့ ဆောင်းတွင်း .။ ခြံထဲမှာ မင်းလတ် ကင်းတာဝန်ကျနေသည် ။ ညဉ့်နက်လာလေ အေးလာလေမို့ မင်းလတ်ဂျာကင်ကို လည်ပင်းအထိ ဇစ်ဆွဲတင်လိုက်သည် ။ သေနတ်ကို ဘယ်လက်နဲ့ ပိုက်ထားရင်း ညာလက်နဲ့ အပြာရင့်ရောင် တောဆောင်းဦးထုပ်ကို ရှေ့ကိုငိုက်ငိုက် ဆွဲချသည် ။ အိမ်ကြီးဆင်ဝင်အောက်မှာ သူရပ်နေရင်း မနေ့က ညဈေးတန်းမှာ တွေ့လိုက်တဲ့ ကောင်မလေးအကြောင်း တွေးနေသည် …
မမကို ပထမဆုံးဖွင့်ပေးမယ့် ကောင်လေး Read More
မဇင်…အတူးလေးအိပ်သွားပြီလား… အိပ်သွားပြီတေဇ…မင်းရော မအိပ်သေးဘူးလား… ဧည့်ခန်းထဲရှိထင်းမိုးဖိုလေးရှေ့တွင် မီးဖိုကအလင်းရောင်ရယ် နံရံကပ်မီးအဝါလေးတွေရဲ့ မစို့မပို့ အလင်းရောင်ထဲ မွေးပွကော်ဇော်ပေါ်ထိုင်ကာ ဆိုဖာကိုမီထားသည့် စိုးတေဇ အမေးကိုဖြေလည်းဖြေသလို ဇင်မိုးသူ အနိမ့်သံလေးဖြင့် ပြန်လည် မေးလိုက်လေသည်… စိုးတေဇလည်း အသားဖြူဖြူ မှာ နက်ပြာရောင်ဆွယ်တာလေးနဲ့ လိုက်ဖက်လှတဲ့ ဇင်မိုးသူကို မော့ကြည့်နေရင်း… အကြည့်ပြန်လွဲလိုက်ကာ ကျွန်တော်စဉ်းစားနေတာ…မဇင်တို့သားအမိဘာလို့ ပြင်ဦးလွင်ကိုလိုက်လာတာလည်းလို့ အမကိုတစ်ခွက်လောက်တိုက်ပါလား တေဇ မှန်စားပွဲပုပေါ်ရှိ စိုးတေဇသောက်လက်စ …
ရင်ဘတ်တစ်နေရာက ကွက်လပ်လေးတစ်ခု Read More
“ အစ်ကိုလေး ….” အိပ်မပျော်ပဲ မျက်လုံးကြောင်နေသော ကိုသက်အောင် လန့်သွားသည်..။“ ဟင်…ပုံ့ပုံ့…မအိပ်သေး ဘူးလား…..” ကွယ်လွန်သူ ဇနီးသည်နှင့် ချစ်တင်းနှီးနှောခဲ့ပုံကလေးများကို ပြန်လည် စမြုံ့ပြန်နေသော ကိုသက်အောင် ရဲ့ ဘော်ဒါကြီးက တင်းမတ်နေသည်..။ ပုံ့ပုံ့က အဲဒါကြီးကို တွေ့ဖြစ်အောင် တွေ့လိုက်လေသည်..။“ မမသီ သားတွေက အရမ်းသေးပေါက်တာပဲ……” ကိုသက်အောင် မြင်သာအောင် အနှီးနှစ်ထည်ကို ကိုင်ပြီး မြှောက်ပြလိုက်သည်..။ …
အစ်ကိုလေး နဲ့ ညီမလေး ပုံ့ပုံ့ Read More