မာလတို့မှာဧပရယ်အားလိုးပြီးသောအခါကြိုးဖြေပေး၍အဝတ်များပြန်ဝတ်ပေးသည်။သို့သော်မပြန်ကြသေး။ ဧပရယ့်ကိုယ်လုံးလေးကိုပိုင်စိုးပိုင်နင်းဖက်ကိုင်ထားသည့်အပြင်ပါးလေးကိုနမ်းလိုက်သေးသည်။ မာလကေခိုင်ကိုအစတည်းကမြင်သော်လည်းတမင်မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီးကောင်မလေးစိတ်ထလာစေရန်ဧပရယ့်ကိုတမင်လိုး ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။မာလမလောပါ။ရေရှည်အတွက်ဆိုလျှင်စိတ်ရှည်ရမည်မဟုတ်လား။ ”ကဲသောင်းစိန် ငါတို့ပြန်ကြမယ်” ”ဟဲဟဲ ချစ်လေး နောက်အပတ်ထပ်လာခဲ့ဦးမယ် ကြားထဲမှာတော့ချစ်လေးပျော်သလိုနေပါ” ”စည်းကမ်းချက်ကတော့ကိုယ်တို့မသိပဲချစ်လေးရဲ့ယောက်ျားနဲ့လိုးဖို့မကြိုးစားနဲ့ နှစ်ယောက်လုံးသတ်ပစ်မယ် ကြားလား” ”ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့” ”အေးမင်းယောက်ျားအချိုးပြေလာရင်ငါတို့ကြည့်ကြပ်ပြီးငါတို့ရှေ့မှာလိုးဖို့ခွင့်ပြုပေးမယ်” ”နောက်ပြီးငါတို့လာမယ်လို့ဖုန်းဆက်ထားရင်အင်္ကျီမဝတ်ထားနဲ့ဘော်လီပဲဝတ်ထား ပြီးတော့စီတီမဝတ်ပဲထဘီစကပ်ကိုတင်းတင်း လေးဝတ်ပြီးစောင့်နေ ကြားလား မဟုတ်ရင်နာမယ်” ”ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့ပါ ကိုကြီး” မာလတို့ထွက်လာတော့မည်ဟုထင်သဖြင့်ကေခိုင်အိမ်ပြင်သို့အမြန်ပြေးထွက်လိုက်ပြီးကားထဲဝင်လိုက်သည်။ထို့နောက်ဘာမှမစဉ်းစားနိုင်တော့ပဲကားကိုမောင်းထွက်လိုက်တော့သည်။ ”ငါစိတ်ပြောင်းသွားပြီ အခုလောလောဆယ် ငါတို့မင်းနဲ့ရေအတူတူချိုးချင်တယ် ရေချိုးခန်းကို၅မိနစ်အတွင်းအရောက်လာခဲ့” ဧပရယ်ဘယ်လိုလုပ်ရမှန်းမသိ။ ဧပရယ့်ဆီတွင်ရင်လျှားရန်ထဘီသီးသန့်မရှိ။ရေချိုးလျှင်တဘက်သာပတ်သွားပြီးရေချိုးခန်းထဲတွင် တုံးလုံးချိုးလေ့ရှိသည်။ယခုလည်းမတတ်နိုင်တော့ဟုစိတ်ပိုင်းဖြတ်ကာအဝတ်အစားများကိုချွတ်၍တဘက်လေးပတ်ကာရေချိုးခန်း ရှိရာသို့ထွက်လာခဲ့သည်။ရေချိုးခန်းထဲတွင်တော့မာလတို့၂ဦးမှာတံခါးပင်မပိတ်ပဲတုံးလုံးရေချိုးနေကြသည်။ မာလတို့ဧ။်လီးတံရှည်ရှည်မျောမျောမဲမဲကြီးများမှာပျော့တွဲ၍ကျနေသည်။ ”ဝင်ခဲ့လေ ဘာရပ်ကြည့်နေတာလဲ” ဧပရယ်တုန့်ဆိုင်းသောခြေလှမ်းများဖြင့်ရေချိုးခန်းထဲသို့ဝင်လိုက်သည်။ ဧပရယ်ဧ။်ဖြူဝင်းနေသောရွှေအိုရောင်ရင်ညွှန့်နှစ်မွှာမှာပတ်ထားသောတဘက်လေးအပေါ်မှအိထွက်နေသည်။ မာလကဧပရယ့်တဘက်ကိုဆတ်ကနဲဆွဲဖြုတ်လိုက်သည်။ ”အို” ဧပရယ်မှာယခုတိုင်ရှက်နေဆဲဖြစ်ပြီးရင်သားများပေါ်တွင်လက်ကို ယှက်ကာလိုက်မိသည်။ သို့သော် မာလတို့ကတော့ဖြူဖွေးတောင့်ဖြောင့်ချောမောလွန်းသည့်ဧပရယ့်ကိုယ်လုံးလေးကိုတွေ့သောအခါ လီးများတောင်လာကြပြန်သည်။ မာလကဧပရယ့်ဝတ်လစ်စားလစ်ကိုယ်လုံးလေးအားရေပန်းအောက်သို့ဆွဲခေါ်လိုက်ပြီးရေအတူချိုးကြ တော့သည်။ ”ဟဲ ဟဲ ဆပ်ပြာရည်လေးကမွှေးနေတာပဲ ငါ့လီးကိုဆေးပေးစမ်း” ဧပရယ်မှာသောင်းစိန်ဧ။်လီးမည်းကြီးကိုဆပ်ပြာရည်ဖြင့်ပွတ်ဆေးပေးရသည်။ ”လီးကိုရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်ပေး ရှိးးးးအေးး အဲလို […]
ပန်းဦးကြွေသွားတဲ့ ဆရာမလေး
သဲဦး ပြန်ပြီလား´´ ဟုတ်ဆရာမ… အိမ်မှာ အဖေတစ်ယောက်တည်းမို့ ဆရာမသဲဦးသည် အမှတ်၂ ရပ်ကွက်၌ တိုက်ခန်း ငှားနေသည်။ အဖေရောဂါသည်ကြီးကို ပြုစုရသည်။ ဆရာမသဲဦးမှာ အသက်၂၀ကျော် ခပ်ချောချောဖြစ်သည်။ သူ့အဖေသည် အသက် ၅၀ကျော် ခြေထောက်များကို လေဖြတ်ထားသည်။ ဆရာမသည် သဘောကောင်းသူဖြစ်၍ အပေါင်းအသင်းမိတ်ဆွေများသူ ဖြစ်သည်။ ကျောင်းမှ ဆရာ ဆရာမများကလည်း ချစ်ခင်ကြသည်။ ဆရာမများ ကျောင်းအားလပ်ရပ်များတွင် ဆရာမသဲဦးကို ကူညီရင်း ဆရာမသဲဦးအိမ်တွင် ချက်ပြုတ်စားသောက်ကြသည်။ အဘိုးကြီးကို ဝိုင်းဝန်းပြုစုကြသည်။ ဆရာမ၏ အခင်မင်ရဆုံး မိတ်ဆွေမှာ ဆရာမဒေါ်စုလှိုင်ဖြစ်သည်။ ဒေါ်စုလှိုင်သည် ဆရာမသဲဦးငယ်နှင့် ဘဝချင်း တူညီသူဖြစ်သည်။ ဒေါ်စုလှိုင်ငယ်ရွယ်စဉ်ကပင် မိဘများဆုံးပါးခဲ့ရာ ဆွေမျိုးများက ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သူဖြစ်သည်။ ယခုအခါ မြို့ကျောင်းတွင် တာဝန်ကျ၍ အဆောင်တွင် နေထိုင်ရသူဖြစ်သည်။ ဒေါ်စုလှိုင်သည် အခြားဆရာ […]
ဖြုတ်ချင်စရာကောင်းတဲ့ လှပျိုဖြူ သူဌေးစာလေးများ
မြန်မာနိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံး ဇိမ်ခံသင်္ဘောကြီး ခိုင်ရွှေဝါ။ နိုင်ငံတကာ အဆင့်မီ နည်းပညာများဖြင့် မြန်မာ နိုင်ငံ သီလဝါ သင်္ဘောကျင်းတွင် ဆောက်လုပ်သော သင်္ဘောကြီးဖြစ်သည်။ အင်ဂျင်စွမ်းအား မြင့်မားသဖြင့် မြန် နှုန်းမြင့်မားသည်သာမက သင်္ဘောတွင် ပါဝင်သော ဝန်ဆောင်မှုများကလည်း အလွန်ကောင်းမွန်လှသဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံသားများသာမက နိုင်ငံခြားသားခရီးသည်များပါ လက်မှတ်အလုအယက်ဝယ်ယူ စီးနင်းကြသည့် သင်္ဘောကြီးတစ်စင်းလည်းဖြစ်သည်။ အချို့နိုင်ငံခြားသားများက ကမ္ဘာကျော် တိုင်တန်းနစ် သင်္ဘောကြီး လောက် မကြီးမားစေကာမူ လက်ရှိခေတ်နှင့်လျော်ညီသည့် ခေတ်မီဝန်ဆောင်မှုများကြောင့် တိုင်တန်းနစ်ကိုစီးရ သည်ထက် ပိုကောင်းနိုင်ကြောင်း အမွှမ်းတင်ကြလေသည်။ သူတို့ မွှမ်းမယ်ဆိုလည်း မွှမ်းထိုက်ပေသည်။ သင်္ဘောကြီး၏ တည်ဆောက်ပုံက လှပသေသပ်လှသလို သင်္ဘောကြီး၏ တည်ငြိမ်မှုထိန်းစနစ်ကလည်း ခေတ်မီနည်းပညာကို သုံးထားသဖြင့် ကြမ်းပြင်ကို နားကပ် ထောင်ကြည့်လျှင်ပင် အင်ဂျင်စက်သံ တုန်ခါမှုက ကြားရသည်ဆိုရုံမျှသာ ရှိသည်။ […]
လိုအပ်နေတဲ့ မုဆိုးမလေးနဲ့ စကေးကျွမ်းတဲ့ကောင်လေး
နေ့လည်ဖက်မို့လားမသိ လူက ရှင်းနေလေ သည်။ဧည့်ခန်းဆိုဖာဆက်တီတွင် ဧည့်သည် အမျိုးသမီး တစ်ယောက် ထိုင်နေသည်။ အသက်က ၃၀ ကျော်လောက် အသားဖြူဖြူနှင့် ထိုင်နေတာတောင် သူမ၏ ကိုယ်လုံးအလှက ပေါ်လွင်လှသည်။ထိုဧည့်သည် အမျိုးသမီး သည်လက်ထဲမှအမျိုးသမီးမဂ္ဂဇင်းကိုဖတ်ရင်း တစ်ချက်တစ်ချက် အလှပြင်ခန်း ဖက်ကို လှမ်း၍ကြည့်သည်။အလှပြင်ခန်းထဲတွင်တော့ တစ်ယောက်မှ အလှပြင်နေခြင်းမရှိပါ။ သို့သော်ငြားလည်း လှမ်းလှမ်းကြည့်နေသော အမျိုးသမီးက တစ်ယောက်ယောက်ကိုလှမ်း မျှော်နေပုံရသည်။ သူမ၏ရှေ့တွင်စားပွဲပေါ်၌ အချိုရည်သံဗူးတစ်ဘူးနှင့်ဖန်ခွက်တစ်ခွက်ရှိ သည်။ ဖန်ခွက်ထဲမှအချိုရည်ကဖင်ကပ်မျှသာကျန်တော့သည်။အမျိုးသမီးသည် လက်ထဲမှ မဂ္ဂဇင်း စာအုပ်ကို စားပွဲပေါ်သို့တင်လိုက်ပြီး အလှပြင် မှန်ခန်းဖက်သို့လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ “အင်း…တနာရီတောင်ကျော်လာပြီ” တိုးတိုးလေးငြီးလိုက်ပြီးသက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ပြီးမှ မျက်နှာကပြုံးယောင်သန်းသွားပြီး ရှေ့စားပွဲပေါ်မှစာအုပ်ကိုလှမ်းယူလိုက်သည်။ မကြာလိုက်ပါချေ။စကားပြောသံကြား၍အမျိုးသမီးသည် စာအုပ်မှမျက်နှာလွှဲကာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။အသက် ၄၀ ခန့် ခပ်ဝဝအမျိုးသမီးတစ်ယောက် အလှပြင် မှန်လုံခန်း၏အတွင်းဖက်ရှိတံခါးမှဝင်လာ၍ အလှပြင်ခန်းကိုဖြတ်လျှောက်လာသည်က ိုတွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ ဧည့်ခန်းထဲတွင်ထိုင်နေသောအမျိုးသမီးသည် […]
ကုတင်ပေါ်ကမဆင်းတဲ့ မနဲ့မောင်
ကျနော့နာမည်က ဆက်ပိုင် အသက်က ၂၀ ရန်ကုန် စက်မှုဇုံတခုမှာ ကားဝပ်ရှော့လုပ်သည် ။ မမနာမည်က မိုးမိုးခိုင် အသက်က ၃၀ ဝန်းကျင် အသားဖြူဖြူ တောင့်တောင့်ဖြောင့်ဖြောင့် ကျနော့်ကားဝပ်ရှော့ဆရာရဲ့အမဖြစ်သည် ။ ကျနော်နဲ့ မမဟာ တစ်အိမ်ထဲနေကြတာမို့ စလိုက် နောက်လိုက်နဲ့ အလွန်ရင်းနှီသည် မနက်ခင်းမမဈေးသွားတိုင်းနဲ့ မမသွားချင်တဲ့နေရာတိုင်းကိုလဲ ကျနော်က လိုက်ပို့ပေးရသဖြင့်ပြောမနာဆိုမနာ ကိုယ့်အကြောင်းသူ့ပြောပြ သူ့အကြောင့်ကိုယ့်ပြောပြနဲ့ တကယ့်မောင်နှမအရင်းတွေပမာ ရင်းနှီးနေကြသည် မမမှာ ယောက်ျားရှိကြောင်းနဲ့ သူ့နဲ့လက်ထပ်ပြီး လပိုင်းအကြာမှာ ယောက္ခမတွေက သူ့ယောက်ျားကို ကိုးရီးယားကို အလုပ်သွားလုပ်ခိုင်းကြောင်းနဲ့ မမကမလိုက်စေချင်ပေမဲ့ မမစကားနားမထောင်ပဲ သူ့မိဘစကားကိုနားထောင်ပြီးလိုက်သွားကြောင်း ပြောသည် ။ တစ်နေ့မှာတော့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကျနော့်ဆရာတို့ တဆိုင်လုံးနီးပါး သူ့တို့ဇာတိ မြင်းခြံဘက်ကိုပြန်သွားကြပြီး မမကတော့ သူ့ယောက်ျားဘက်ကအမျိုးတွေယောက္ခမတွေနဲ့ မတွေ့ချင် စကားမပြောချင်လို့ ဆိုပြီး […]
အစ်ကို့ရဲ့ အမိန့်နဲ့အတူ ပြီးချင်တယ်
စံပယ်ရှင်းသန့်ဆိုတဲ့သူမ… လှသည် ယဉ်သည်… အသက်၂၀ လှသွေးကြွယ်လေးတင်မက ဖွံ့ထွားသောရင် စွံ့ကားသောတင်တို့ကြောင့် ပုရိသတို့မျက်လုံးက သူမသွားရာကပ်ပါနေတာကို ခံရသလောက် မာနကြီးသူလေးလို့ နာမည်ကြီးသူလေးရယ်ပါ… အဲ့မာနရှင်လေးရဲ့ မာနတွေကိုရိုက်ချိုးပြီး သူမရဲ့အငုံစိတ်ထဲကကာမစိတ်တွေကို ဖော်ယူပြီး သူမကိုအရှက်ကုန်စေရုံမက လိင်ကျွန်သဖွယ် ဖာသည်သဖွယ် ဆက်ဆံနိုင်ခဲ့သူက အမုန်းမဲ့ဂေါ်လီ ခေါ် နေမြတ်လင်းရယ်ပါ… ဒီနေ့လည်း နေမြတ်လင်းလာမည်ဆို၍ သူမမှာ တကိုယ်ရေသန့်ရှင်းရေးကို သေချာစွာပြုလုပ်ထားရသည်…. မကြာမီပဲ တံခါးဘဲလ်မြည်သံကိုကြားလိုက်ရ၍ တံခါးသွားဖွင့်ပေးတော့ နေမြတ်လင်းတယောက်ဝင်လာသည်… သူမလည်း နေမြတ်လင်းရဲ့အနားတွင် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဖိနပ်ကြိုးကိုဖြည်ကာ ခြေအိတ်ပါချွတ်ပေးလိုက်သည်… ထို့နောက် နေမြတ်လင်းရဲ့ နောက်တွင်ရိုကျိုးစွာ ကပ်ပါလာခဲ့သည်…နေမြတ်လင်းက ဆက်တီပေါ်တွင်ထိုင်ကာ စားပွဲခုံတွင်အသင့်ရှိနေသော ကြက်ဥကို ဖန်ခွက်ထဲတွင်ဖောက်ထည့်ကာ သံပုရာသီးစိတ်လေးညှစ်ပြီး သောက်လိုက်သည်…. ထို့နောက် မတ်တပ်ရပ်ကာ ခုံဝိုင်းမှ ထွက်လိုက်ပြီး ခုံနောက်ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင်ဒူးထောက်ထိုင်နေသော စံပယ်ရှင်းသန့်ရှေ့တွင် ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို အနည်းငယ်ကားကာ […]
အထာတွေ အရမ်းပေးတဲ့ မိန်းကလေး
ကျနော်ကနယ်ကနေပြောင်းလာတဲ့ ဆရာဝန်တယောက်ပါ တနေ့သီရိဆိုတဲ့ကောင်မလေး လှေကားပေါ်ကချော်ကျပီးကျနော်တာဝန်ကျတဲ့ဆေးရုံကိုလာတတ်ပါရော ဆရာဝန်ကြီးဒေကလဲကျနော်ကိုဘဲ ကြည့်ခိုင်းတော့တယ် အဲဒါနဲ့ကိုကျနော်ကုပေးရတာပေါ့ ကောင်မလေး က ဖတဆိုးလေး ဗျ သူ့အဖေကငယ်ငယ်ကတည်းကဆုံးသွားတာ လုံးကြီးပေါက်လှလေးဗျ့ ရင်သားလေးကလဲတောင့်တောင့်တင်း ခါးလေးကလဲသိမ်သိမိလေး အိုးလေးကကျစ်ကျစ်လှစ်လစ်လေး အဲ့သူကို အခြေနေသွားကျိပေးတော့ သူနဲ့ကျနော်နဲ့၂ယောက်ထဲကျန်တဲ့လူမေကလဲဒီနားဆေးသွားဝယ်တဲ့ချိန် ကျနော်ကလဲ ထုံးစံအတိုင်း သူ့ နို့တွေတင်လုံးတွေခိုးကြည့်နေရင် လီးကတောင်နေတာပေါ့ ဖစ်ချင်တော့မနက်ကကျိထားတဲ့ဇာတ်ကားအရှိန်ကလဲမပြေသေး သူကလဲမမြင်မြင်အောင်ပြနေသလိုဘဲ ရင်ဘက်လေး ဆွဲဆွဲတင်လိုက် အင်ကျီကလဲ အကျယ်ဆိုတော့ ရင်သားလေးဒေကိုဖွေးလေး မြင်နေရတာပေါ့၊ ကျနော်လို ဆရာဝန်မျိုးကို သူစိတ်ဝင်စားနေဟန်ပေါ်ပါတယ်။အထှာ ပေးသလိုလိုလေး မခို့တရို့လေး လုပ်နေတယ်။ ကျနော် လဲ ထွက်နေတဲ့ကျနော့်လီးကိုလဲထိန်းရင်းပေါ့ ကောင်မလေးကဘယ်လိုမြင်သွားလဲမသိဘူး အဲကျမှကျနော်လဲ အောက်ငုံကျိမိတယ် ညိတော်မောင်ကတော်တော်ထနေပိကိုး ကောင်မလေးကရှက်သလိုလိုမျက်နျာလွဲသွားတယ် ပိးတော့မာ့ ခနပြန်လှည့်ကျိပိး “ဆရာ့ လီးကအကြီးကြီးဘဲနော်”တဲ့ ဖောင်းနေတာဘဲတဲ့ ကျနော်လဲအနားဖြေးဖြေးချက်းကပ်ပြီး သူ့ရဲ့နခမ်းလေးကိုစနမ်းတော့တာပေါ့ကောင်မလေးကလဲ အလိုက်သင့်လေးပြန်နမ်းတယ် အထူးခန်းထဲမာဘယ်သူမျမရျိဘူး […]
အရမ်းချစ်မိသွားလို့ပါ ညီမလေးရယ်
ဟာ စိတ်ပျက်စရာပဲကွာ ဖုန်းဘေလ်ကလည်းကုန်သွားပြန်ပြီ ရုံးပိတ်ရက်မို့ မိမိအိမ်လေးထဲတွင်အေးဆေးစွာ အင်တာနက်သုံးမည်ဟု ကြုံးဝါးထားကာ သုံးတောင်မသုံးရသေးဘူးဘေလ်က ကုန်သွားသည် မင်းမင်းခန့်တယောက်ရေရွတ်ရင် ငွေတသောင်းထုပ်ယူကာ ခပ်လှမ်းလှမ်းကကုန်စုံဆိုင်လေးသို့ထွက်လာခဲ့သည် သူသည်ဤရပ်ကွတ်လေးသို့ပြောင်းရွှေ့ကာ ငှါးရမ်းနေထိုင်သည်မှာမကြာသေးပေ မနက်အလုပ်သို့သွားညပြန်အိပ်မု့လည်း သူအားလူသိပ်မသိပေ ခြံဝန်လေးနဲ့တထပ်တိုက်ပုလေးက သူ့အတွက်အပန်းဖြေစရာပင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှလူများလည်းအရောအနှောမလုပ်သောကြောင့် သက်သောင့်သက်သာရှိလှသည် ဖုန်ငွေဖြည့်ကဒ်ဝယ်ပြီး ပြန်အထွက်တွင် အိုး လှလိုက်တာ သူရင်ခုန်လောက်အောင်ပင် ကောင်မလေးမှာလှရက်နိုင်လွန်းသည် အိမ်တွင်းအောင်လေးမို့ အသားရည်လေးမှာဝင်းဖန့်ကာ မထူမပါးမျက်ခုံလေးနှင့် မျက်နှာဝိုင်းလေးကိုသူငေးကြည့်မိတာ ဘယ်လောက်ကြာသွားသည်မသိ ကောင်မလေးမှာ ဦးနည်းနည်းလောက်ဖယ်ပေးပါလား ရှက်ကို့ရှက်ကန်းအသံလေးမှာ နားဝင်ပီယံလှပေသည် အိမ်နေရင်း တပတ်နွမ်းလက်ပြတ်လေးနှင့် အရောင်အဆင်းမရှိတော့သော ထမီလေးနှင့် သူမ၏ခန္ဒာကိုယ် ကောက်ကြောင်းလေးများကို အပိုအလိုမရှိစေပေ သူလည်းပြန်ထွက်မသွားသေးပဲ ဟိုကြည့်ဒီကြည့်နှင့် ဆိုင်မှပစ္စည်များအား ကိုင်ကာ သူမလေးအားခိုးရှိုးနေတော့သည် ချစ်စရာသူမလေးပြန်ထွက်မှ မသိမသာအနောက်က လိုက်ကာ ညီမညီမ အနောက်မှလှမ်းခေါ်ရာဝယ် ရှင် ဟုထူးကာ ဘာမေးမလို့လည်း […]
ဘာမှတောင်မလုပ်ရသေး…ရေတွေပန်းထွက်နေပြီ
သူရလည်း ခရီးလမ်းတစ်လျောက် အချိန်တော်တော်ကြာအောင်တွေးလိုက်တာ နောက်ကနေ ပုခုံးကို လာပုတ်မှ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူရ သူငယ်ချင်းဖြစ်သည်။ ”လာလေကွာ…။ မင်းမလည်း အလွမ်းသယ်နေတာနဲ့ မပြီးတော့ဘူး။ ငါတို့က မင်းကိုစောင့်နေတာ။ ဒီမှာ မိန်းကလေးတွေနဲ့ ဘာမှလုပ်တတ်တာမဟုတ်ဘူး။” ”အေးပါကွာ။ လာပါပြီ။” သူရ စိတ်ကိုတစ်ချက်တင်းပြီး အလုပ်တွေကို ဆက်ပြီးလုပ်လိုက်သည်။ ကားငှားတာ၊ ကားသမားနဲ့ စာချုပ်ချုပ်တာ၊ ခရီးစဉ်ရွေးတာတွေအားလုံး သူရ တစ်ယောက်ထဲ ဦးဆောင်ပြီးလုပ်ထားတာဖြစ်လို့ ကိစ္စတော်တော်များများ သူရမပါလို့မပြီးဖြစ်နေသည်။ ထိုင်ခုံနေရာတွေအားလုံးချထားပေးပြီးတော့ ကျန်တဲ့ ယူစရာရှိတာတွေ အားလုံးမမေ့ကျန်ခဲ့အောင် အကုန်လုံးလိုက်စစ်ရသည်။ သူရ တို့သွားရတဲ့ မြို့က မွန်ပြည်နယ်ရဲ့ မြို့တော် အနီးမြို့ငယ်လေးတစ်မြို့။ ပိုပြီးတိတိကျကျပြောရရင်တော့ မော်လမြိုင်နဲ့ မိုင်ခြောက်ဆယ်လောက်ဝေးတဲ့ မြို့လေးတစ်မြို့ဖြစ်သည်။ သူရတို့ အဲဒီမြို့ကိုရောက်တော့ ဆေးရုံအုပ်က အစည်းအဝေးရှိလို့ နေပြည်တော်သွားတာ ငါးရက်လောက်ကြာမည်ပြောသည်။ သူရတို့လည်း […]
အမှောင်ထဲကို တိုးဝင်လာတဲ့ ဧည့်သည်မမ
တစ်ညလုံးသည်းသည်းမဲမဲရွာနေသောမိုးကားမိုးလင်းချိန်တွင်တော့တဖြည်းဖြည်းချင်းစဲသွားချေပြီ။ကလင်အိမ်အပေါ်ထပ်မှာ ပြတင်းတံခါးကိုဖွင့်နေသောဒေါ်ကေသီနွယ်ခြံစောင့်ကြီးဦးဘမောင်က ဧည့်သည်တစ်ယောက်ကိုတံခါးဖွင့်ပေးနေတာကိုလှမ်းမြင်နေရသည်။စောစောစီးစီးဘယ်သူများပါလိမ့်လို့တွေးမိသည်။ဦးဘမောင်ကဧည့်သည်ကိုသူမတို့တိုက်ကြီးဆီသို့ခေါ်လာပါတယ်။တဖြည်းဖြည်းနဲ့သူမတို့အိမ်ဘက်ကိုနီးလာသောအခါတွင်လည်းဧည့်သည်ကဦးထုပ်ဆောင်းထားသဖြင့်မျက်နှာကိုမမြင်ရသေး။ ခရီးဝေးမှလာခဲ့ဟန်တူသည်။မမလေး မမလေး ဧည့်သည်ရောက်နေပါတယ်။သူမအိမ်ဖော်မလေးချောချောက အပေါ်ထပ်တက်လာပြီးပြောပါတယ်။အေး သိတယ် လာခဲ့မယ် ဆိုပြီးသူမလည်း အိမ်အောက်ထပ်ကို ဆင်းခဲ့ပါတယ်။သူမဆင်းလာတာမြင်တော့ ဧည့်ခန်းမှာထိုင်နေတဲ့စောစောကခြံထဲကိုဝင်လာသောသူက ခေါင်းကိုမော့ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ လူရွယ်တစ်ယောက်ပါ။ ၂၇ နှစ်ခန့်ရှိပြီးယောင်္ကျားချောချောသောသူတစ်ယောက်။တီရှပ်လက်ပြတ်အနက်ကိုဝတ်ထားသဖြင့်အသားဖြူခြင်းကိုပိုသိသာသည်။ အားကစားလိုက်စားသူတစ်ဦးမှန်း ထိုလူပုံစံကသက်သေခံနေသည်။အကြည့်များကစူးစိုက်ကာသူမရင်ထဲထိုးဖောက်သွားသလိုခံစားရသဖြင့် ဒေါ်ကေသီနွယ်မျက်လွာချထားလိုက်ရသည်။အမက မကေသီနွယ်ထင်တယ်။ကျွန်တော့်နာမည်က စစ်သွေးပါအမမောင်ကိုကိုလေးသူငယ်ချင်းပါ။ကိုကိုလေးနဲ့ကျွန်တော်က ရန်ကုန်မှာ တက္ကသိုလ်တက်တုန်းခင်ခဲ့ကြတာပါ။ကိုကိုလေးကလွန်ခဲ့တဲ့ ၂ နှစ်လောက်ကျွန်တော့်ဆီရောက်လာပြီးကျွန်တော်လုပ်နေတဲ့ အလုပ်မှာရှယ်ယာဝင်ထားခဲ့တယ်။အရင်နှစ်က အလုပ်တွေအောင်မြင်ခဲ့လို့ဒီနှစ်သူ့ကိုအမြတ်ငွေတွေထုတ်ပေးဖို့ခေါ်ပေမဲ့ရောက်မလာလို့ကျွန်တော်သူ့ဆီလွန်ခဲ့တဲ့ ၂ လလောက်က ဖုန်းဆက်ပေမဲ့သူကသူ့မြို့ကိုအလည်ခေါ်ရင်းအမြတ်ငွေတွေကိုပေးပါဆိုလို့ကျွန်တော်ရောက်လာတာပါ။ သြော့်ငါ့မောင်က အမမောင်ကိုကိုလေးသူငယ်ချင်းကိုးမင်းသူငယ်ချင်းက လွန်ခဲ့တဲ့ ၂ ရက်ကဘဲခရီးထွက်သွားတယ်ရှမ်းပြည်ဘက်ကိုဗျာ့ဧည့်သည်ကခေါင်းကိုကုတ်လိုက်သည်။ဒုက္ခပါဘဲဗျာကျွန်တော်က သူဝမ်းသာစေချင်လို့ဖုန်းကြိုမဆက်ထားမိဘူး။လွဲသွားတယ်ဗျာ။ ဒီမြို့မှာတည်းခိုခန်းမရှိဘူး။ရပါတယ်ငါ့မောင်ရယ်။မောင်လေးသူငယ်ချင်းဘဲ။ဒီအိမ်မှာဘဲတည်းပေါ့။ဟုတ်ကဲ့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်အမ။စစ်သွေးက ဖုန်းကိုထုတ်ပြီး ဆက်လိုက်သည်။ဟဲလို ကိုကိုလေး မင်းဘယ်ရောက်နေလဲစပီကာဖွင့်ပြောသဖြင့်ကောင်းကောင်းကြားရသည်။တောင်ကြီးမှာကွ စစ်သွေးရ ဘာကိစ္စမင်းအမြတ်ငွေတွေကွာ။ထားလိုက်စမ်းပါသူငယ်ချင်းရာ။ မင်းဘဲခဏကိုင်ထားပေး။မဟုတ်ဘူးကွ။ ငါက မင်းတို့မြို့က မင်းတို့အိမ်ရောက်နေပြီ။မင်းမရှိလို့။တည်းခိုခန်းကမရှိ။မင်းမမ သဘောကောင်းလို့တော်သေးတယ်။အေးပါအေးပါ ငါနောက်နှစ်ပတ်လောက်မှပြန်လာမှာ။ငါ့အမကိုဖုန်းပေးလိုက်ဦး။ကိုကိုလေးပြောစကားကြောင့်စစ်သွေးကဖုန်းကိုပေးလိုက်သည်။ဟဲလိုမောင်လေး ပြောမမ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းကို သေချာစောင့်ရှောက်ထားနော်။ အေးပါဟဲ့ […]







