တိုက်ခန်း တံခါးကို ရောက်တော့ ဖွင့်လျက်မို့ ကြည့်လိုက်သည်။ မိန်းမ ဖိနပ်တရံ တွေ့တာနဲ့ ဧည့်သည် ရောက်နေတာ ဆိုတာ ခန့်မှန်းမိတယ်။ ဝင်လိုက်တော့ ဧည့်ခန်းမှာ ဘယ်သူမှလဲ မတွေ့ရ။ နောက် ကိုအောင်လင်း အခန်းကနေ အသံကြားရသည်။ သိပ်တော့ အကျယ်ကြီး မဟုတ်ပေမယ့်လဲ ပုံမှန်ထက်တော့ နဲနဲပိုသည်။ သုံးထပ်သား အခန်းဖွဲ့မို့ ကြားလိုက်ရသည်။ နင် ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ ဒါတော့ ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး ငါ အရင်းပြန်ထည့်ရမှာ အောင်လင်းရယ် ငါ တကယ်ဒုက္ခရောက်နေပြီ ငါ သန်ဘက်ခါ မပေးနိုင်ရင် တရားစွဲတော့မှာ လုပ်ပါဟယ် နင် ငါ့ကို ဆယ်သိန်းပဲ ချေးရမှာ နင့်ဆီမှာ အစိတ်တောင် ကျန်သေးတာကို အင်း ဒါ ဟိုဘက်လမ်းက မအေးအောင် အသံပဲ။ ဘာတွေ ဖြစ်နေကြတာလဲတော့ မသိ။ အသံမပေးတော့ပဲ ဆက်ပြီး နားထောင်လိုက်မိသည်။ ဟ ဘယ်ဖြစ်မလဲ နင် ငါ့ဆီက ယူတာတွေ များနေပြီ ဘာမှလဲ မရဘူး နင့် တိုက်ခန်းလဲ ရောင်းတော့ ငါ့ ဆီက ယူထားတာတွေ ပြန်ပေးဖို့လဲ လုပ်အုံး အောင်လင်းရယ် အဲတာရောင်းပြီး ငါက ဘယ်မှာ သွားနေရမှာလဲ ဟေ အဲတာဆို ငါ့ဆီက ဘာလို့ချေးလဲ အတိုးလဲ မပေးတာ သုံးလ ရှိပြီ နင် ထပ်ထပ် ယူတာ နင့်တိုက်ခန်း တဝက်ဖိုးလောက် ရှိနေပြီ ဒါတောင် နင်က ထပ်ယူမယ်ဆိုတော့ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ဒီခါ ပြီးလို့ နောက်တဂွင်ဆို ငါ လှည့်လို့ရပါပြီဟယ် အဲကြတော့ အတိုး အကုန်ပေးပါ့မယ် နင့် ငွေ မဆုံးပါဘူးဟဲ့ ငါ့တိုက်ခန်းကို စာချုပ်ချုပ်ပေးမယ် ဟေ့ အေး တော်ပြီ ဒါတော့ မရဘူး ငါ့ အလုပ်ထဲ ထည့်ရမှာ နင့်ဟာနင် တခြားလူ ဆီမှာ သွားမေးတော့ အောင်လင်း နင်မပေးဘူးလား အေး ငါ သန်ဘက်ခါ မပေးလို့ကို မရဘူး နင့်ဆီကပဲ ဆွဲရမှာပဲ အောင်လင်း ဒီမှာကြည့်စမ်း ဟာ အေးအောင် နင် ဘာ ဘာ လုပ်တာလဲ ကိုအောင်လင်း တုန်တုန်ရီရီ အော်သံကြောင့် ပိုပို ကိုသိန်းအောင် အခန်း တံခါးရှိတဲ့ အပေါက်ကို တိုးကြည့်လိုက်တော့ ခန်းစီး အဟကနေ မြင်ရတာ ပိုပို မင်သက်မိသည်။
မအေးအောင် ကိုအောင်လင်း ထိုင်နေသည့် ကုတင်ဘေးမှာ ထမိန်ကွင်းလုံးကြီးနဲ့ နောက်ပြီး တီရှပ်ကို ခေါင်းကနေ ချွတ်နေသည်။ ပါးစပ်ကလဲ အောင်လင်း ငါ နင့်ဆီက ယူထားတာ ဟုတ်တယ် အေး ငါ ပြန်ဆပ်မှာ အခု ဆက်တိုက် ရှုံးနေလို့ အတိုးမပေးနိုင်တာ ငါ့ကို မတင်စီးနဲ့ ငါ ဖါသည်လဲ မဟုတ်ဘူး အေး ဒါပေမယ့် အေးအောင်ဟဲ့ ဟဲ့ အေးအောင်.. နင် နင် သွားနော် သွားတော့ မဟုတ်တာ မလုပ်နဲ့ ငါတို့က သူငယ်ချင်းတွေကို နင် နင် အဲ ပုံစံ မလုပ်နဲ့.. အောင်လင် နင် သိန်းမောင်ကို အားနာနေတာမလား အေး ငါတို့က ငယ်သူငယ်ချင်းတွေပဲ သိန်းမောင်လဲ သေတာ တနှစ်ကျော်လို့ နှစ်နှစ်တောင် ရှိတော့မယ် နင့်ကို ငါကြွေးလဲ သိန်းမောင် ဘာမှ ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး.. အေးအောင် အေးအောင် သွားနော် ပြန် ပြန်တော့ဟာ။ ကိုအောင်လင်း ဘယ်လောက်ပင် တားတား မအေးအောင်ကတော့ ဘရာကိုပါ ချွတ်လိုက်ပြီ။ အပြင်ကနေ ကြည့်ရတာ ရင်တုန်စရာကြီး။ ပိုပို လူလာမှာစိုးလို့ အဝင်တံခါးကိုလဲ ကြည့်ရသေးသည်။ ခန်းစီးကနေ ပြန်ကြည့်တော့ မအေးအောင် ကိုအောင်လင်း ရှေ့မှာ ကိုယ်တုံးလုံးကြီး ခါးထောက်ပြီး သူ့စောက်ပတ်ကို ရှေ့ထိုးရင်း အောင်လင်း ဘာကြည့်နေတာလဲ.. အေးအောင် နင် ပြန် ပြန်ဝတ် တော် တော် နင်ပြန်တော့ဟာ မပြန်ဘူး အောင်လင်း ငါယူထားတာ ငါသိပါတယ် အေး အလုပ်ကလဲ ဆက်တိုက် ဈေးပျက်ပျက်သွားလို့ ပြန်မထုတ်နိုင်သေးတာ ငါ့လက်ထဲမှာ ကျန်နေလို့ ငါ ပုံမှန်မပေးနိုင်သေးတာ အေး ဒါပေမယ့် အခု ငါ နင့်ကို ပေးမယ် ဒါပေမယ့်နော် နင့်အတိုးတွေလဲ ငါ ငွေလည်ရင် ပေးမှာ… အေးအောင် တော် တော် ပြန်ဟာ ပြန်တော့ဟာ ကြားလိုက်တဲ့ စကားကြောင့် ပိုပို ခေါင်းကြီးသွားသည်။ အခုသူလာတာကလဲ အတိုး တပါတ်လောက် စောင့်ပေးဖို့ အမေပြောခိုင်းတာ လာပြောခြင်းဖြစ်သည်။
ဘာလဲ အောင်လင်း ငါက မုဆိုးမ မို့လား ဒီမှာ အောင်လင်း နင့်သူငယ်ချင်း သိန်းမောင် ငါနဲ့ယူတာ ကိုးလလောက်ပဲ နေသွားရတာ ဒီမှာတွေ့လား ဘာမှ မဖြစ်သေးဘူး မအေးအောင် သူ့နို့တွေကိုလဲ ကော့ပြပီးနောက် ခြေတချောင်းပါ ကားပြသေးတယ် ဟဲ့ အောင်လင်း တွေ့လား အပျိုကိုယှဉ်လို့ရတယ် နောက်ပိုင်းလဲ ကြည့်လိုက်အုံး.. မအေးအောင် သူ့တင်တွေကို လှည့်ပြလိုက်ပြီး ကိုအောင်လင်း ရှေ့မှာ ခါးကို ကုန်းပြနေသည်။ ဟုတ်ပါတယ် မအေးအောင် ကိုယ်လုံးက တကယ်လဲ အချိုးအစားကျပါတယ်။ အသားကလဲလတ်တော့ ပိုတောင် ကြည့်ကောင်းသေးတယ်။ နို့တွေဆိုတာလဲ သူ့နေရာနဲ့သူ ခါးကလဲသေး ဗိုက်ကလဲ မပူတော့ အချိုးကျတာပေါ့။ တင်သားတွေကလဲ အိုးကောင်းတယ်လို့ပြောရမယ့် လုံးကြီးပေါက်လှမျိုး။ တဖက်စီက လုံးနေတာများ လှမှလှ။ မအေးအောင် ဖင်ကြီးကုန်းပြတာကိုတော့ ကိုအောင်လင်း စိုက်ကြည့်နေတာ ပိုပို အပြင်ကနေ မြင်နေရတယ်။ မအေးအောင် ကုန်းနေတာကနေ မတ်တပ်ရပ် ကိုအောင်လင်းဖက်ကို လှည့်ပြီး ကဲ အောင်လင်း နင်အရင် မှုတ်မလား ငါ အရင် မှုတ်ပေးရမလား.. အာ အေးအောင် မဖြစ်ဘူး မဖြစ်ဘူး ပြန် ပြန်တော့ဟာ ငါတို့က ငယ်သူငယ်ချင်းတွေ မဖြစ်ဘူး မအေးအောင် ကုတင်ပေါ် ထိုင်နေတဲ့ ကိုအောင်လင်းဆီ ငုံ့လိုက်ပြီး ပုဆိုးကို ဆတ်ကနဲ ဖြည်လိုက်ပြီးမှ အောင်လင်း နင် မူလကျီ တူကျီ လုပ်မနေနဲ့ နင့်ဟာနင် ကြည့်အုံးလေ တောင်နေပြီ.. ဟုတ်ပါ့ ကိုအောင်လင်း ဟာကြီးကို ပိုပိုပါ လှမ်းမြင်နေရသည်။ လီးကြီးက မတ်မတ်ကြီးး တောင်လို့။ ပိုပို တောင်နေတဲ့လီးကြီးကို အပြင်မှာ အခုမှ စတွေ့ဘူးတာ။
အောင်လင်း လာလေ နင် စော်မချဘူးဖူးလား.. ဟေ့အေး အာ နင် နင် တော် တော် ပြန် ပြန်တော့.. ကိုအောင်လင်း ရှက်ရှက်နဲ့ ပုဆိုးကို ပြန်ဝတ်နေတော့ မအေးအောင်က.. အေးလေ နင် ဒါကြောင့် နီနီခိုင်ကို ဖိုးကျန်ရစ် ဖြစ်ခဲ့တာ အဖြစ်မှ မရှိတာ ဟင်း ဟင်း.. အေးအောင် ဘာမှ မဆိုင်ဘူးနော် သူ့အိမ်က ပေးစားလို့… ငါ သိသားပဲ နင့်ကို ဟိုကောင်နဲ့ မယူခင် စားစေချင်လို့ ညဘက်ခေါ်တာကို နင်က သူတော်ကောင်း လုပ်တာကိုး ငါ့ကို နီနီခိုင် ပြောပီးသား.. အေးအောင် နင် မဆိုင်တာ မပြောနဲ့ ..အယ် ခုမှ ပိုပို သိတော့တယ်။ ကြည့်စမ်း အော် ဒါကြောင့် ကိုအောင်လင်း လူပျိုကြီး လုပ်နေတာကိုး။ အသဲကွဲ သမားကြီးပေါ့။ အေးလေ အောင်လင်း အခု ငါက သူငယ်ချင်းဆိုတော့ လုပ်ပေးရမှာပေါ့ မိန်းမ ဘယ်လိုဆိုတာ ဟင်း ဟင်း… မအေးအောင် ကိုအောင်လင်း ပေါင်ကြား အတင်းတိုးပြီး ဒူးထောက်ပြီးတာနဲ့ ကိုအောင်လင်း ပုဆိုးကြီးကို အောက်ကနေ လှန်တင်တော့တာပဲ။ ကိုအောင်လင်း ဘာမှကို လှုပ်ချိန်တောင် မရဘူး။ အို ပိုပို ကြည့်တောင် မကြည့်ရဲတော့ဘူး။ မအေးအောင်ရယ်လေ ကိုအောင်လင်း လီးကို ပါးစပ်ထဲထည့်တာများ ပိုပို ကြည့်ဖူးတဲ့ အောကားတွေ ထဲကလိုပါပဲ။ အခုဟာက ကိုယ်သိနေတဲ့ ကိုအောင်လင်းနဲ့ မအေးအောင်။ အပြင်မှာ အရှင်လတ်လတ်ကြီး မြင်နေတာ။ မအေးအောင်က လီးကြီးကနေပြီးတော့မှ ပေါင်ရင်းတွေကို လျှာနဲ့ယက်နေတာ။ အေးအောင် အေးအောင် နင်ဟာ နင် ငါ့ကို ဒုက္ခပေးပြီ.. ကိုအောင်လင်း ကုတင်ပေါ် ပက်လက်ကြီး လှန်ချလိုက်တော့ တောင်နေတဲ့ လီးကြီးကို ပိုပို သေချာ ချောင်းကြည့်မိတယ်။ အို ကိုအောင်လင်း လီးကြီးက တနေ့ကမှ ကြည့်တဲ့ ကားထဲက လီးကြီးပါလား။ မြတ်မွန် နဲ့တောင် ပြောဖြစ်သေးတယ်။ တကယ့် ရှယ်ပဲဆိုတဲ့ ကားပေါ့။ အမေရိကန် မင်းသမီးကို ကပ္ပလီကြီးဖဲ့တဲ့ကား။ အဲဒီနေ့ကမှ မြတ်မွန်ဆီမှာ ရှိလို့သွားကြည့်တာ။ အရင် ကြည့်တဲ့ ဂျပန်ကားတို့ ဘာတို့ဆိုတာ ကလေးကားလို ဖြစ်သွားတာ။
ပိုပို ကြည့်နေရင်း မအေးအောင် ကိုအောင်လင်း လီးကြီးကို ကိုင်ပြီး အောက်ကမော့မော့ပြီး ဥတွေကို ယက်တာများ ကြည့်နေတဲ့ ပိုပိုတောင် မေ့ပြီး လျှာကို ကစားမိတယ်။ ဟဲ့ အောင်လင်း ကောင်းလား အသံတောင် မကြားတော့ဘူး သေပြီလား.. အာ အေးအောင် နင်နော် နင် လျှောက်လုပ်နေပြီးတော့ ငါ့ကို..အေး ပါ အေးပါ နင် လူပျိုကနေ လပျို ဖြစ်စေရမယ် စော် မလိုးဘူးလို့ တော်တော့တယ် လီးကလဲ ကြီးလိုက်တာ အောင်လင်းရယ်.. မအေးအောင် ပြောပြော ဆိုဆိုနဲ့ ကိုအောင်လင်း လီးကြီးကို ငုံပေးနေတယ်။ မြင်နေရတာ အသဲယားဖို့ ကောင်းလိုက်တာ။ မအေးအောင်က အသားဖွေးဖွေးဆိုတော့ မအေးအောင် ပါးစပ်ထဲမှာ ကိုအောင်လင်းလီးကြီးက ထင်းနေတာပဲ။ မအေးအောင် ပါးစပ် အပြည့် လီးမဲမဲကြီးက အို တကယ့် ဟိုကားထဲက လိုပါပဲ။ ပိုပိုလဲ ကိုယ့်ပါးစပ်ထဲ လီးကြီး ငုံထားရ သလိုကြီးဖြစ်နေတယ်။ မအေးအောင် လီးမဲကြီးကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက် ပြန်ထုတ်လိုက်နဲ့ လုပ်နေတာများ လန့်ဖို့တောင် ကောင်းတယ်။ အို ကိုအောင်လင်း မအေးအောင်ကို လုပ်ထည့်လိုက်ပြီ။ မအေးအောင် အု အု အူး ဖြစ်နေတာများ ကြက်သီးတောင်ထတယ်။
ပါးစပ် မဆန့်တာကြီးကို အတင်း ခေါင်းကိုဖိထားတယ်။ အောင်မလေး ပိုပို ရင်တွေ ခုန်တာ တဒိန်းဒိန်းပဲ။ လီးကြီးကလဲ ဘယ်လိုလုပ် အဆုံးဝင်မလဲ ဒီလောက် အရှည်ကြီးကို အမလေး မအေးအောင် ဘယ်လို နေမလဲ မသိဘူး ပိုပိုတော့ ကြည့်နေရင်း လည်ချောင်းတွေပါ ဆို့နေပြီ။ ကိုအောင်လင်း ပြန်လွတ်လိုက်လို့ တော်သေးတယ်။ အောင်လင်း နင် နင် ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ အသက်တောင် ရှူလို့မရတော့ဘူး သေတော့မလို့ ငါ့ကို ဖါသည် အောင်းမေ့လို့လား သေသွားတဲ့ ငါ့လင် တယောက်ပဲ ခံဘူးတာဟဲ့… မသိဘူးဟာ အေးအောင်ရာ ငါ ငါ မသိဘူး နင် နင်ကလျှောက်လုပ်တာ.. အော် အေး အေး ငါ မှားပါတယ် ကိုရွှေအောင်လင်းရယ် အေးအောင် မှားပါတယ်.. မအေးအောင် ပြောတော့မှ ပိုပို ပြုံးမိတယ်။ အော် ကိုအောင်လင်း လူပျိုကြီး ပြောပုံက ကြည့်ဦး။
ပိုပို ကြည့်နေတုန်း မအေးအောင် ကုတင်ပေါ် တက်ပြီး ကိုအောင်လင်း အပေါ်ကနေခွတယ်။ အောင်လင်း နင် နဲနဲပါးပါး နမ်းတာလေး နိုစို့တာလေး လုပ်ပေးအုံးလေဟယ် ငါကပဲ အစ အဆုံး လုပ်နေရမှာလား.. အင် အဲ ငါ ငါ ဘယ်လို စရမလဲ စဉ်းစားနေတာ ဟောတော့ သေပါတော့ အောင်လင်းရယ် အဝတ်လေး ဘာလေးလဲ ချွတ်အုံးလေ ငါက ကိုယ်တုံးလုံးနဲ့ ဖါသည်မ ကျနေတာပဲ နင်က အခန့်သား ဆန့်ဆန့်ကြီး… ဟင်း အေး အေးပါဟာ ဒါနဲ့ နင် ဟို ဟို ငါတို့ ငါတို့… အောင်လင်း နင်က ဘာကြောက်နေတာလဲ ဘာလဲ ငါက နင့်ကို ယူခိုင်းမှာ စိုးလို့လား ဝေးသေး လုံးဝပဲ အေး နင့်အကြွေးတွေလဲ မရှော်ခိုင်းဘူး မသာ ငါက သူငယ်ချင်းချင်းမို့ သူကများ လန့်နေသေးတယ်.. ဟုတ်ပ ဒါတော့ ကိုအောင်လင်းကြီး လွန်ပြီ။ အေးလေ မအေးအောင်က ယူခိုင်းမှာကို စဉ်းစားမိမှာပေါ့။ ဒါပေမယ့် သူမနာပါဘူး မအေးအောင် ဆိုတာ သူ့အလုပ်အကိုင်နဲ့သူ။ စားရသောက်ရမဲ့မှ မဟုတ်တာ။ ကိုယ်လုံး ကိုယ်ပေါက်ကော ရုပ်ရည်ရော တော်ရုံ အပျိုတောင် ငေးရမယ့်ဟာကို။ ကိုအောင်လင်း အခုမှ ကမန်းကတန်း အင်္ကျီချွတ်တယ်။ နောက် မအေးအောင်ကို သိုင်းဖက်ပြီး မျက်နှာတွေ နမ်းတော့တာပဲ။ မအေးအောင်က တခါ ကိုအောင်လင်း နှုတ်ခမ်းတွေကို ပြန်စုပ်နမ်းတယ်။ နှုတ်ခမ်းချင်း တပ်ရက်ကြီးကနေ ကိုအောင်လင်း လက်တွေ မအေးအောင် နို့တွေကို ပယ်ပယ် နယ်နယ် ကိုင်တော့ မအေးအောင် ခွထိုင်တာကနေ ဒူးထောက်ပြီး ဖင်ကို လှုပ်နေတယ်။ ကိုအောင်လင်း လီးကြီးကို စောက်ပတ်နဲ့ ပွတ်နေတာ ဖြစ်မယ်။ အို ဟုတ်ပါတယ် မအေးအောင် မအေးအောင် တယောက် အပေါ်ကနေ လီးကြီးကို ကိုင်ပြီး သူ့စောက်ပတ်ကို ပွတ်နေတာ။ အိုး တကယ့် အရသာ ယူနေတာပါလား။ ပိုပို စောက်ပတ် ယားသလိုလို ယွသလိုလို စလာပြီ။ တင်းတာတော့ တော်တော်တင်းနေတာ စကြည့်နေကတည်းက ခုတော့ စောက်ပတ် ကလိချင်တာနဲ့ နောက်ပြန်ဆုတ်ပြီး တိုက်ခန်း တံခါးကို အသံမထွက်အောင် ပိတ်ရတယ်။ ပြန်လာတော့ လိုက်ကာ ဖြဲကြည့်တာနဲ့ ဒိန်း ဆို ရင်တွေတုန်သွားတယ်။
ကိုအောင်လင်း ခြေထောက်ကတော့ ကုတင် အပြင်ကို ထွက်နေတယ် ပေါင်က ကားလိုက်စိလိုက်နဲ့ မအေးအောင်ကြီးက ကိုအောင်လင်း အပေါ်ကနေ ဘေးလက်နှစ်ဘက် ထောက်ပြီး ခါးကော့ပြီး ဖင်က ကုန်းကုန်း ကုန်းကုန်းနဲ့ ဒူးကထောက်လို့။ အို မအေးအောင် ကော့ထားတဲ့ တင်ဖွေးဖွေး လုံးလုံးကြီးတွေ။ နောက်တော့ ဖေါင်းပြီး ထွက်နေတဲ့ မအေးအောင် စောက်ဖုတ်။ အဲဒီမှာက လီးမဲကြီးက တန်းလန်းကြီး။ အို တကယ့် ပက်ပက်စက်စက် မြင်ကွင်းပဲ။ ပိုပို တံတွေးမြိုချလိုက်ပြီး လက်ကလဲ စောက်ပတ်ကို တခါတည်း စမ်းတယ်။ အို ငါ့ ငါ့ဟာ စိုနေပြီ။ မအေးအောင် ဘယ်လိုနေလဲ မသိဘူး။ မြင်နေရတာက လီးကြီးက ကြောက်စရာကြီး။
မအေးအောင် စောက်ပတ်က ဖောင်းကားနေတာပဲ အမလေးနော်။ မအေးအောင် လီးတန်းလန်းကြီးကို လှုပ်လှုပ်နဲ့ ထည့်နေတာဖြစ်မယ်။ ဖင်က ကြွလိုက် ဖိလိုက်နဲ့။ နောက်ကို ဖင်တွန်းရင် စောက်ဖုတ် နှစ်ခြမ်းကြား လီးဝင်နေတာကြီးက အသဲယား စရာကြီး။ ပိုပို စမ်းနေရင်း ပွတ်နေရင်းကနေ မထူးဘူး စောက်ပတ်ထဲ လက်ခလယ် လက်ညှိုး နှစ်ချောင်းပူးပြီး ထည့်လိုက်တယ်။ ဒီတော့မှ ကိုယ်လဲ နေသာ သလိုလို။ အောင်လင်း နင့်ဟာကြီး မတရားကြီးလိုက်တာဟယ် အရမ်းကြပ်နေပြီ နင် လူမှ ဟုတ်ရဲ့လား ဟင်း.. နင် နင် လုပ်ဖူးတယ် မလားလို့ သိန်းမောင်နဲ့ တုန်းကလေ… အာ သေတော့မယ် ဟိုက လူလီးဟဲ့ နင်က မြင်းလီးကြီး သိရဲ့လား ငါ့ဟာထဲ တင်းကြပ်နေတာပဲဟယ် ကဲ ဟယ် ကဲ ကဲ မြင်းလီး မြင်းလီး အ အား အား အား ကျွတ် ကျွတ် နာလိုက်တာဟယ် အောင်လင်းရယ်… မအေးအောင် ဖင်ကို ဖိလိုက် ကြွလိုက်နဲ့ ဆက်တိုက် လုပ်တော့မှ ကိုအောင်လင်း လီးမဲမဲကြီးက စောက်ပတ်အ၀ကနေ တိုးတိုးပြီး ဝင်ဝင် သွားတယ်။ နောက်ဆုံး ကိုအောင်လင်း လီးကြီး အဆုံးအထိ စောက်ပတ်ထဲ ရောက်မှပဲ မအေးအောင် တယောက် ရပ်တယ်။ ပိုပိုလည်း စောက်ပတ်ထဲကို လက်တွေ အဆုံးရောက်နေပြီ။ ကိုယ့်ဟာကိုယ်တောင် ဘယ်လို ထည့်သလဲမသိဘူး လက်နှစ်ချောင်းလုံး စိုနေပြီး အရင်းရောက် နေပြီလေ။ အဲအတိုင်းလေးပဲ ပိုပိုလဲ ထည့်ထားပြီး ငေးကြည့်နေမိတယ်။ မအေးအောင်လိုသာဆို အမလေးနော် ကျောချမ်းစရာပါလား။ မျက်စိထဲ ကိုယ့်စောက်ပတ်လေးနဲ့ ကိုအောင်လင်းရဲ့ မီးချောင်းလုံးလောက်ရှိတဲ့ လီးမဲကြီး။ အမလေး ကိုယ်သာဆို ဖြစ်ပါ့မလားနော်။ မအေးအောင်လိုမျိုးသာ ထည့်ကြည့်ရင် အင်း။ ပိုပို စိတ်ထဲ ကိုအောင်လင်း လီးဝင်တာ ဖီးယူကြည့်တော့ ကောင်းသလိုလို။ နှိုက်ရင်းကနေ လက်မနဲ့ အစိကိုပါ ပွတ်မိနေပြီ။ လီးကြီးနဲ့ ဆိုရင် ဘယ်လောက်များ ကောင်းလိုက်မလဲ။
အောင်လင်း နင်ကတော့ တော်တော် တန်နေပြီနော် နင့်ဟာက ငါ့အထဲမှာ အသက်တောင် မနဲရှူနေရတယ် စောက်ပတ်ထဲ ပြည့်ရုံတင်မကဘူး နင့် လချောင်းက ငါ့သားအိမ်တောင် ထောက်နေပြီ.. အေးအောင်ကလဲဟာ ဒီလိုပဲ မဟုတ်ဘူးလား…ဘာ ဒီလိုပဲလဲ နင် ရူးချင်ယောင် မဆောင်နဲ့ ငါ့ စောက်ပတ် ဒီလောက်ကျပ်တာ နင် စားနေပြီး နားမလည်သလို မလုပ်နဲ့ ငါ့မှာ နင့်ဟာကြီး ထည့်ရတာ သေတော့မယ်.. အေး အေးပါ အေးအောင်ရာ ငါ ငါ နို့စို့ပေးမယ်နော် လာ လာ.. အေး အဲလိုလဲ အလိုက်သိအုံး ငါပဲ လုပ်ပေးနေရတာ နင့်မယား မဟုတ်ဘူး.. မအေးအောင် တံတောင်လေး ထောက်ပြီး ပေးတော့ ကိုအောင်လင်းက နို့စို့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ မအေးအောင် နှုတ်ခမ်းတွေကို စုပ်ပြီး လက်က နို့ကို နယ်နေတာ။ အော် ဖြူဖြူ နဲ့ မဲမဲ ကြီးတွေ့တော ပိုပို တနေ့က အောကားကို ပြန်မြင်တယ်။ အဲဒီထဲက အမေရိကန်မကတော့ အော်လိုက်တာများ ဆူညံနေတာပဲ။ မအေးအောင်ကပဲ ခံနိုင်တာလား မသိဘူး။ နှုတ်ခမ်းတွေ စုပ်နေရင်းကနေ ဟော မအေးအောင် လှုပ်နေပြီ။ ဘယ်လိုများ လုပ်လဲ မသိဘူး။ ဖင်လုံးပဲ လှုပ်တာ။ လီးကို လိုးပေးနေတာ။ အပေါ်ကတော့ နှုတ်ခမ်းစုပ်နေတာ ဖင်ကနေပြီး ခါးနဲ့ လိုးပေးတာ ဖြစ်မယ်။ အို အို တကယ်ပါပဲ။ ကြွလိုက်ရင် လီးက စောက်ပတ်ကနေ ထွက်လာလိုက် မအေးအောင် ဖင်နှစ်ခြမ်း စိသွားလိုက် လီးပြန်ဝင်တော့ အိုး စောက်ပတ်ကြီးက ပြဲပြဲကြီး နောက်ကို ထွက်နေတာ။အို တော်တော် ကောင်းမှာပဲ။ ပိုပို စောက်ပတ်ကလေးကို လက်ပူးနဲ့ ထည့်ထည့်ပေးရင်း သုံးချောင်း စမ်းကြည့်ရင် ကောင်းမလားလို့ တွေးမိတယ်။ မဖြစ်သေးပါဘူးလေ။ အခုတောင် ကျပ်တာ။ တော်ကြာ သုံးချောင်းဆို ပြဲသွားရင် ဒုက္ခ။ ဟော ဟော မအေးအောင် ထိုင်ပြီ။ ဆောင့်ကြောင့် ပါလား။ အင် အင် အောင်လင်းရယ် ကြီးလိုက်တဲ့ လီးဟယ် အင့် အင့် ကောင်းလား ကောင်းလား ရော့ ရော့ အီး ကောင်းလားအီး သစ်ငုတ်ထိုင်ဆောင့်ပုံလေး အ အ အင်း.. ဟုတ်ပ မအေးအောင် ဆောင့်နေတာများ ပိုပိုတို့ ကြက်ဖခွပ်သလို လုပ်နေတာ။ လီးကြီး စောက်ပတ်ထဲကို ဝင်နေတာများ အရည်တလဲ့လဲ့နဲ့ ထင်းနေတာပဲ။
ဒါက စောက်ပတ်က လီးကို အပေါ်က စွပ်ပြီး ထည့်တာပဲ။ အေးအောင် အေးအောင် လုပ် လုပ်ဟာ အာ မြန် မြန် လုပ်ဟာ.. ဟင် အောင်လင်း နင်ကောင်းနေပြီလား နေအုံးလေ မပြီးနဲ့အုံး နေအုံး ငါ ငါလဲ တူ တူ ကောင်းမှာပေါ့ နင့် လီး လီးကြီးနဲ့ ဟင့် ဟင့် မပြီးနဲ့အုံး.. မအေးအောင် ပြောပြီး မဆောင့်တော့ဘူး ကိုအောင်လင်း အပေါ်မှာ ထပ်ပြီး အိပ်နေတယ်။ ကိုအောင်လင်း အောက်ကနေ ကော့ကော့ လိုးနေတာ မရဘူး။ အေးအောင် နင်ကလဲဟာ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ.. အောင်လင်းရယ် ငါ ငါလဲ ပြီးချင်တာပေါ့ဟယ် ငါ အလိုးမခံတာ နင့်သူငယ်ချင်း သေကတည်းကကို နင်လဲ ငါ့ကို စာနာပါအုံး။ အင်း မအေးအောင်က ဒီလိုဆိုတော့လဲ သနားစရာပဲ။ ကိုကြီး သိန်းမောင် ကလဲ စောစောစီးစီး သေရှာတယ်။ အေးလေ ပိုပိုဆို အလိုးတောင် ခံဘူးတာ မဟုတ်ဘူး ။ အောကားတွေ ကြည့်ပြီး ကိုယ့်ဟာကိုယ် လုပ်နေရတာ။ အလိုးများ ခံဖူးရင်တော့ ဘယ်လိုနေမလဲ မသိဘူး။ နေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်။ ဟော မအေးအောင် ကိုအောင်လင်းကြီးကို ဖက်ပြီး လှိမ့်တယ်။
အယ် ကိုအောင်လင်း မတ်တပ်ရပ်ပြီ။ ဟောတော့ ပိုပို မျက်လုံးဝိုင်း သွားတယ်။ ကိုအောင်လင်းကြီး တော့။ ဟုတ်ပါ့ ထိုင်ပြီး မအေးအောင် ပေါင်ကြား ခေါင်းထိုးနေပြီ။ ဘယ်လို ဖြစ်ကုန်ပါလိမ့်။ မအေးအောင် ခြေထောက်တွေလဲ ကားလို့။ အို အိုး အောင်လင်းရယ် ဘယ်လိုလုပ်တာလဲ အိုး သေတော့မှာပဲ အဲတာ အရမ်း မစုပ်ရဘူး နာတယ်။ ဟင် ကိုအောင်လင်ကြီး ဘာကို စုပ်နေတာလဲ။ ပိုပို စဉ်းစားတော့ အင်း မအေးအောင် အစေ့ကိုများ စုပ်နေတာလား။ ပိုပို အသဲတွေ ယားတက်လာတယ်။ ခေါင်းကြီးက ကွယ်နေတော့ သေချာ မမြင်ဘူး။ အို အိုး ကောင်း ကောင်းလိုက်တာ အ အား အား နင် နင် စောက်ပတ် မှုတ်ဘူးလား အောင်လင်း။ ကိုအောင်လင်း ဘယ်လိုလုပ်နေလို့ မအေးအောင် ဘာတွေမေးနေတာလဲတော့ စဉ်းစားလို့ မရဘူး။ ကိုအောင်လင်းကတော့ ခေါင်းကို မဖေါ်ဘူး။ အအေးအောင် မွေ့ယာကြီးကို တဖုန်းဖုန်း ရိုက်နေတယ်။ တော်တော် ဖီးတွေ့တယ်ထင်တယ်။
ဟင်း ငါ့ ဟာလေးကို ကိုအောင်လင်းကြီး အဲလို လုပ်ရင်။ ဟင်း ပိုပို ရင်ထဲ တင်းကြပ်နေသည်။ မျက်လုံးထဲ မအေးအောင် နေရာမှာ ခဏ ဝင်ကြည့်မိသည်။ အို စောက်ပတ် တင်းလာပြန်ပြီ။ ညစ်နေမိပြန်ပြီ။ အဲလို အယက်ခံဘူးချင်လိုက်တာ။ အ အ အိုး အို မလုပ်ပါနဲ့ အဲလို မလုပ်နဲ့ အဖုတ် အဖုတ် စောက်ဖုတ်ပဲ လုပ် အား အ ဟင့် ဟင့် ဟင့် အောင်လင်းရယ် အိး ဟီး စောက်ပတ်ပဲ လုပ်ပါ ဟောတော့ ဘယ်လို ဖြစ်တာပါလိမ့်။ အို ကိုအောင်လင်းကြီး မအေးအောင် ဖင်လုံးတွေ ကိုင်ပြီး အောက်က ယက်နေတာပဲ။ ဒါ ဒါ ဒါဆို ဟို အပေါက်ပဲ။ စောက်ပတ်က အပေါ်မှာပဲ။ အို ကိုအောင်လင်းကြီး မအေးအောင် ဖင်ပေါက်ကို ယက်တာလား။ အို အောင်လင်း တော် တော်ပါတော့ ငါ့ ငါ့ ကို လိုးပါတော့ လိုးပေးပါတော့ တော်တော့ ငါ့ကို မညင်းဆဲနဲ့။ မအေးအောင် တော်တော် ဖီးတက်နေပြီထင်တယ်။ အင်းလေ ပိုပိုတောင် တော်တော် ဟုတ်နေပြီ။ ဟော ကိုအောင်လင်း ထပြီ။
အား အား အမလေး အ အ အ သေ သေပါပြီ သနားပါအုံး ငါ့ကို သနားပါအုံး အမလေး အ အ အရမ်းပဲဟယ် အောင့် အောင့် သွားတာပဲ ဖြေးဖြေးနော် အောင်လင်း ဖြေးဖြေးလုပ် နင် စားတတ်ရင် တညလုံး စားလို့ရတယ် မလောနဲ့ဟာ ဖီးနဲ့ လိုးစမ်းပါ… ဒါဆို နင်မပြန်နဲ့နော် နေမှာလား ပြော… အေး မပြန်ဘူး နင်ပဲ လိုးနိုင်မလား ငါပဲ ခံနိုင်မလားပဲ ဘယ်သူ ဆေးရုံရောက်မလဲ မသိဘူး။ ဟောတော့ ပိုပို ကျောချမ်းသွားပြီ။ မဖြစ်ဘူး ကိုယ်က ပြန်မှ ဖြစ်မှာ။ ခုတောင် တော်တော်ကြာနေပြီ။ အမေ လိုက်လာမှ ဟုတ်ပေ့ ဖြစ်နေမယ်။ ပိုပို ထပ်ကြည့်ချင်ပေမယ့် မဖြစ်တော့ပါဘူးလေ။ အ အားအ ကောင်း ကောင်း အဲလို အင်း အင်း အိ အဲတိုင်း အဲတိုင်းပဲ အ အ လိုး လိုး လိုးပေး အဲတိုင်း လိုးပေး အ အ အား အား။ ဟော လိုးနေပြန်ပြီ အို ကြည့်လို့ ကလဲ ကောင်းလိုက်တာ။ မအေးအောင် ပေါင်လေးက ကားလို့။ ကိုအောင်လင်းကလဲ ကုတင်ပေါ် လက်ထောက်ပြီး အောက်ကနေ တချက်စီ လိုးနေတာ။
အ အ အား ကောင်းလိုက်တာ ကောင်းလိုက်တာ နင်ဘယ်လိုလဲ နင်ရော ငါ့ စောက်ပတ် ကောင်းလား ဟဲ့ အီး အီး ငါ့ စောက်ပတ် ကြပ်လား ကောင်းရဲ့လား ပြော ပြော ပြောလေ ပြောလိုး ပြောလိုး အ အ အ လိုးကောင်းလား အ… ။ ပိုပို စိတ်ကိုလျှော့ပြီး နောက်ဆုံး အဝကြည့်ပြီး အိမ်သာ ပြန်လာရတယ်။ မျက်စိထဲမှာ မအေးအောင်ကို ကိုအောင်လင်း လိုးနေတာပဲ တဝဲလည်လည် ဖြစ်နေတယ်။ သူတို့ ဘယ်လောက်ထိ လိုးကြမလဲ။ ဘယ်လိုတွေရော လိုးအုံးမှာလဲ။ အောကားထဲကလို ပုံစံပေါင်းစုံ လိုးမှာလား ဟူး ပိုပို စောက်ပတ် တင်းတာ ယွတာကလဲ မပျောက်။ ကိုင်မိပြန်ပြီ ဟင်း ငါ့ကိုများ ကိုအောင်လင်း လီးမဲကြီးဆို အို.. ပိုပို တော်တော်နဲ့ အိပ်လို့မရ။ ဟိုဘက်လှည့် ဒီဖက်လှည့်နှင့် စိတ်က မအေးအောင်နဲ့ ကိုအောင်လင်း တို့နှစ်ယောက်ကိုသာ မြင်နေသည်။ လက်ကလဲ စောက်ပတ်ကို ကိုင်ရင်း ဟိုပွတ် ဒီပွတ်လုပ်တာတောင် ညောင်းပြီ။စောက်ပတ် ကလိတာ ဒီည ဘယ်နခါလဲ။ သုံးခါတောင် ရှိနေပြီ။ စောက်ရေတွေလဲ ဟိုကပ် ဒီကပ်နဲ့။ မနက်တော့ ထမိန်လျှော်မှ။ ဒီလိုနဲ့ သန်းခေါင်ကျော်မှ အိပ်ပျော်သည်။
ပိုပို ရောက်သွားတော့ ဦးလေးသောင်း ဧည့်ခန်းမှာ ထိုင်နေတာတွေ့သည်။ စားပွဲပေါ်မှာ ပုလင်းတွေ ခွက်တွေ ဟင်းပုဂံတွေနှင့်။ ဟဲ့ ပိုပို ပါလား လာဟေ့ ငါ့တူမကြီး ဘာလာလုပ်တာလဲ မတွေ့တာတောင် ကြာလို့ အပျိုကြီးတောင် ဖြစ်နေပြီပဲ.. ဦးလေးသောင်းရော ဘယ်တုန်းက သင်္ဘောက ပြန်ရောက်တာလဲ သမီးတို့ သိတောင် မသိဘူး ဘာလဲ လက်ဆောင် ပေးရမှာ စိုးလို့လား… ဟေး ဟေး လုပ်ပြီ ပါပါ့ဗျား ပါပါ့ ဒီမရောက်ခင် စင်္ကာပူ ဝင်တော့ တီရှပ် တွေပါတယ် ဦးလေး တနေ့ကမှ ရောက်တာ မနေ့က ဘုရားတွေဖူးပြီး ဒီနေ့မှ လမ်းထွက်တာ အဲတာ မောင်အောင်လင်းအတွက် ဆိုပြီး ဝီစကီလေး လာပေးတာ ဦးလေးသောင်းကလဲ ကိုကြီးက သောက်မှ မသောက်တတ်တာ ဦးလေးသောင်း သောက်ချင်တိုင်း… အ ဟေး ဟေး သူလဲ ဦးလေးသောင်းနဲ့မှ သောက်ဖြစ်တာပါ သမီး သူလာတာ စောင့်လေ ဦးလေးတော့ ကိုတင်အောင်တို့ အိမ်ဘက် သွားနှုတ်ဆက်အုံးမယ်။ ဟော ဟော ပြန်လာပြီ မောင်အောင်လင်းရေ ဦးသောင်း ကိုတင်အောင်တို့ဆီ လှည့်ဦးမယ် သိတယ်မလား စိတ်ဆိုးနေအုံးမယ်။ ဦးလေးသောင်း ထွက်သွားတော့ ကိုအောင်လင်း တံခါးထိ လိုက်နှုတ်ဆက်ပြီး ချက်ထိုးတယ်။
ပိုပို နဲနဲ ထူးဆန်းသွားတယ်။ အရက်နံ့ကလဲ ရတယ်။ ကိုအောင်လင်း ဘာမှ မပြောပဲ ခုံပေါ်က အရက်ခွက်ကို မော့ပြီးတော့ ပိုပိုကို စိုက်ကြည့်ပြီးမှ ကပ်လာပြီး.. ပိုပို ညီမလေး နင် မနေ့က ဘာတွေမြင်လဲ အစမရှိ အဆုံးမရှိ မေးတော့ ပိုပို လန့်သွားတယ်။ ကြောင်နေပြီးမှ ထစ်ငေါ့ငေါ့နဲ့ပဲ ဟို ဟို ဘာမှ မမြင်ပါဘူး ကိုကြီး ပိုပို ဘာ ဘာမှ မမြင်ဘူး.. ကိုအောင်လင်း လက်က ဖျတ်ကနဲဆို ပိုပိုကို မျက်နှာချင်းဆိုင် သိမ်းဖက်ပြီး ပိုပို ညီမလေး ကိုကြီး ဒေါ်လေးနဲ့ တွေ့ခဲ့တယ် မနေ့က ဒီမှာ ထိုင်စောင့်နေတာတဲ့ မညာနဲ့တော့။ သွားပြီ ပိုပို မနေ့က အမေ့ကို ကိုအောင်လင်းကို ထိုင်စောင့်နေတာ ကြာလို့ ပြန်လာတာလို့ ပြောခဲ့တာ။ ဒုက္ခပဲ ပိုပို ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့။ ကိုကြီး ဟို ဟို ပိုပို ဘာ ဘာမှ မမြင်ပါဘူး ကိုကြီးရယ် တကယ်ပါ တကယ်ပါနော်.. ကိုကြီးက ပိုပိုကိုဖက်ကာ ပိုပိုပါးကိုကပ်လိုက်ပြီးမှ ညီမလေး အေးအောင် ပြန်တော့မှ ပြန်တာလား… မ မဟုတ်ပါဘူး အစောကြီး ပြန်တာပါ.. ဘယ်အချိန်လဲ အေးအောင် ပြီးမှလား.. အို ဟုတ်ဘူး ဟုတ်ဘူး သိဘူး ပိုပို သိဘူးကိုကြီး…ပိုပိုကို တင်းနေအောင် ထပ်ဖက်လိုက်ပြီး ပိုပို ဖင်ကြားကို ကိုကြီးလက်နဲ့ ထိုးပြီး ဖင်ပေါက်တည့်တည့်ကို ဖိတာ မလွတ်တော့ပဲ ဒါဆို အေးအောင် ဖင်ကိုထည့်တုန်းလား ပြောရင်း ပိုပို ဖင်ဝလေးကို လက်နဲ့ ကလိတော့ ပိုပို လန့်သွားတယ် အို ဟုတ်ဘူး ဟုတ်ဘူး ပိုပို မသိဘူး မသိဘူး အဲဒါ ပိုပို မသိဘူး… ပိုပို ညီမလေး မညာနဲ့နော် ကိုကြီးသိတယ် ဟောဟို အပေါက်မှာ ရပ်နေတာ မလား ပိုပို ခေါင်းစည်းက ချိတ်ကလေး တခု ကျန်ခဲ့တယ်… အို သိဘူး သိဘူး ကိုကြီး ပိုပိုကို လွတ်ပါ တောင်းပန်ပါတယ် ကိုကြီးရယ်.. ပိုပို ကြည့်ကို ကြည့်နေတာ ဒါဆို ဖင်လိုးတာ မဟုတ်ရင် စောက်ပတ်ကို လိုးတာရော…ကိုကြီးက အဲလိုမေးပြီး ရှေ့ကနေ ပိုပို ထမိန်ကြား လက်ထိုးပြီး ပင်တီအောက်ကို ထည့်ပြီး နှိုက်တော့…ဟင့်အင်း ဟင့်အင်း ပိုပို မတွေ့ဘူး မတွေ့ဘူး မကြည့်ပါဘူး ပိုပို ငြင်းငြင်း ကိုကြီး လက်က ပိုပို စောက်ပတ်ကို ပွတ်ပြီး နှိုက်နေပြီ။
ပြီးတော့ ပိုပိုကို အတင်းဖက်ပြီး ကိုကြီး အခန်းကို အတင်းဆွဲထည့်တော့ ပိုပို သွားပြီ ဆိုတာ သိလိုက်ပြီး အကြောင်းစုံကို ကိုကြီး ရိပ်မိနေပြီ။ ပိုပို ငြင်လည်း ကိုကြီး ယုံတော့မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ကိုကြီးက ပိုပိုကို ကုတင်ပေါ် အတင်း တွန်းချတယ်။ ပိုပို ကုတင်ပေါ်လဲ လဲသွားရော အပေါ်ကနေ တခါထဲ လှုပ်လို့မရအောင် ဖိထားတာများ ဘယ်လိုမှကို ရုန်းလို့ မရဘူး။ ပိုပို အရမ်း ကြောက်မိနေပြီ။ အော်လိုက်ရင်ရော။ ကုတင်ပေါ် ကနေ အော်တော့ ဘယ်သူက လာမှာလဲ။ တံခါးကလဲ ပိတ်ထားပြီးပြီ။ ပိုပို စိတ်တွေ တုန်လှုပ်နေသည်။ ကိုကြီးက ဖိထားတာကနေ တီရှပ်ကို ဆွဲလှန်ပြစ်လိုက်တော့ ဘရာတွေ ပေါ်ကုန်ပြီ။ ဘရာကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းကြီး ဆွဲတင်ပြီး ပိုပိုရဲ့ နို့သေးသေးလေးတွေကို ကိုကြီး တအား စုပ်တော့ ပိုပို အသက်ရှူမှားရပြီ။ ကိုကြီး ကိုကြီးရယ် မလုပ်ပါနဲ့နော် ပိုပို တောင်းပန်ပါတယ် ကိုကြီးတို့ကိစ္စကို ပိုပို ဘယ်သူမှ မပြောပါဘူး မလုပ်ပါနဲ့နော် ကိုကြီး ကိုကြီး… အဲဒါဆို မှန်မှန်ပြော ငါ အေးအောင် နို့စို့တာ နင်မြင်တယ်မလား.. ဟုတ် ဟုတ် အဲတာတော့ မြင် မြင်ပါတယ်.. အေး ဘယ်လို စို့တာလဲ ဒီလိုလား ဟင် အေးအောင်မှာ ဘာမှ မပါဘူးမလား ဟုတ်တယ်မလား နင်မြင်တယ်မလား ကဲ နင်လဲ ချွတ် ချွတ် ငါစို့ပြမယ်… ပြောပြော ဆိုဆိုနဲ့ တီရှပ်ကို အတင်းလှန်ပြီး ချွတ်တော့ ပိုပို မတတ်နိုင်တော့ လက်တွေ ဆန့်ပြီး ကျောကော့ ပေးလိုက်ရသည်။ တီရှပ် ကျွတ်လို့ ကျောမချခင်မှာပဲ နောက်ကနေ ဘယာချိတ်ကို ဖြုတ်နေပြီ။ တင်းမနေတော့ ခဏပဲ ပြုတ်ပြီး ကိုကြီးလက်ထဲ အကုန်ပါသွားသည်။ ပိုပို အပေါ်ပိုင်း ဟောင်းလောင်း ကလေး ဖြစ်သွားတော့ လက်နဲ့ ကမန်းကတန်း အုပ်ထားပေမယ့်လဲ ပေါ်နေတဲ့ နေရာတွေကို ကိုကြီးက နေရာအကုန် လျှောက်နမ်းပေးနေတော့ ပိုပို ဘယ်နေရာ ကာရမှန်း မသိတော့။ နို့ကိုပဲ အုပ်ထားပြီး ဘယ်ညာ လူးနေရသည်။
ပိုပို ရုန်းနေရင်းက ကိုကြီး လက်တွေက အောက်ကနေ ထမိန်ကို လှန်တင်နေပြန်သည်။ ပိုပို အပေါ်တက်လာတဲ့ ထမိန်စကို ပြန်ဆွဲချတော့ နို့ကို စို့မိသွားပြီ။ လက်ကလဲ ပြန်တင်လို့ မရတော့။ ကိုကြီးက လက်ကို ဖိထားလေပြီ။ ပိုပို ညာဘက် နို့တဖက် ကိုကြီးငုံထားတော့ ထူးခြားတဲ့ အရသာကို ပိုပို စသိရပြီ။ နွေးနေသလိုလို ပြီးတော့ လျှာနဲ့ ထိုးနေတာ။ ပိုပို ကိုကြီးခေါင်းကို လက်နဲ့တွန်းဖို့ လုပ်လိုက်တာနဲ့ အို ပိုပို နို့ခေါင်းလေးကို မလွတ်ပဲ စုပ်ယူထားတယ်။ နောက်လက်တဖက်ကလဲ နို့ကို ကိုင်နေပြန်ပြီ။ ဟင့် ပိုပို နို့တွေကို သူ သူ ကိုကြီး အပိုင် သိမ်းလိုက်ပြီ။ ပိုပို မလွတ်တော့ဘူး။ ပိုပို ရုန်းနေတဲ့ ကြားကပဲ ကိုကြီး ပိုပို နို့တွေကို အကုန် စို့နေပြီ။ စို့မစေတော့ ပိုပို ဘာမှမတတ်နိုင်။ ပိုပို မျင်စိမှိတ်ထားရင်း မအေးအောင်နဲ့ ကိုကြီးတို့ နို့စို့ပုံတွေ မြင်နေသည်။
အို အခု ငါ ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေပါလား။ နို့စို့တော့ ပိုပို နို့တွေ တင်းတင်းလေး။ အဲတာကိုမှ နွေးကနဲ နွေးကနဲလိုနဲ့ ပိုပို အသက်ရှူမှားပြီး ရင်ဘတ်က မငြိမ်တော့ဘူး။ အလိုလို ကော့နေသလိုပဲ။ ပါးစပ်ကလဲ အော်ချင်သလိုလိုကြီး။ ကိုင်မိကိုင်ရာ ကိုကြီး ခေါင်းကို ကိုင်မိနေသည်။ လက်ကလဲ ထိန်းပေးနေမိသည်။ ပိုပို နို့စို့တဲ့ အရသာခံတုန်း အောက်က ပိုပို ဆီးခုံနောက် ခွကြားထဲ ခွဆုံကို လာထောက်နေသည်။ ကိုကြီး ဘယ်အချိန် ပိုပို ပေါင်ကြားကို ရောက်နေတာလဲ။ ပိုပို ပေါင်ကလေး တွေကလဲ ကားပေးထားသလို ဖြစ်နေပြီ။ အို ဘယ်တုန်းက ဖြစ်သွားတာလဲ။ ဟင် ပိုပို့ ထမိန် ထမိန် ခါးမှာ ရောက်နေပြီ။ အို ရှက်လိုက်တာ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။ အို လှန်ပြန်ပြီ ဒီခါ ထမိန်က ဗိုက်ပေါ်မှာ လုံးပြီးနေပြီ။ အို အို ပင်တီ ဟုတ်တယ် ဒါ ပင်တီ ခွကို ဘေးကိုဖယ်နေတာ။ ထိပြီ လာထိနေပြီ အ ဟင့်အင်း ဟင့်အင်း ကိုကြီး ဟင့်အင်း စောက်ပတ် ကလေးထဲ တိုးဝင်လာတာ ကိုကြီး လက်ဖြစ်မည်။ ပိုပို လက်မှန်းတော့ သိသည်။ တချောင်းပဲ ဖြစ်မယ်။ နို့စို့ နေတာ ခဏရပ်လိုက်ပြီးတော့.. အေးအောင်ကို ဘာဂျာမှုတ်တာ ဘယ်လိုမျိုးလဲ ညီမလေး ကိုကြီးကို ပြောပါအုံး… ဟင့်အင်း သိဘူး ပိုပို သိဘူး ဟင့်ဟင့်.. အို ကို ကို ကိုကြီး ကိုကြီး အောက်ကို လျှောပြီး ခွကြားကနေ ပင်တီခွလေးကို ဖယ်ပီး ပိုပို စောက်ပတ်ကို လုပ်နေပြီ။ ကိုကြီး ကိုကြီး မလုပ်ပါနဲ့ မလုပ်ပါနဲ့ ပိုပို မသိဘူး မသိဘူး အ အ အာ ဟင်း ဟင်း လုပ်ပါနဲ့ ကိုကြီးရယ်…ကိုကြီး လက်တွေက ပင်တီကို ဆွဲရင်း ဆွဲရင်းနဲ့ ပိုပို့ ပင်တီက ဖင်ကနေ လွတ်လွတ် ကျွတ်ကျွတ်ဖြစ်ပြီး ပေါင်လယ်ထိ ရောက်သွားပြီ။ ကိုကြီး ခေါင်းက ပေါင်လယ်ကပင်တီ အောက်ကနေ အတင်း တိုးဝင်လာပြီး ပိုပို့ စောက်ပတ်ကို ကြည့်နေတယ်။ အို ပိုပို ရှက်လိုက်တာ။ ပိုပို စောက်ပတ် တခုလုံး ကိုကြီး အကုန်မြင်နေပြီပေါ့။ ပိုပို ပေါင်နဲ့ညှပ်ပြီး ပြနေသလို ဖြစ်နေတာ။
ရှက်လိုက်တာ လက်နဲ့ လှမ်းအုပ်ထားရတယ်။ ညီမလေး စောက်ပတ်ကလေးက ချစ်စရာလေး အမွေးလေးတွေက ပါးပါးလေးနဲ့ စုစုလေးနော် အမြောင်းလေး ကြနေတာပဲ…အို ကိုကြီး ဘာတွေ လျှောက်ပြော နေတာလဲ…. ဟုတ်တယ် ရှင်းနေတာပဲ ကြည့်ရတာ တမျိုးလေးပဲ လူသာ ငယ်သေးတာ စောက်ပတ် နှုတ်ခမ်းသားကြီးတွေက ချစ်စရာကြီးတွေကွာ အကြီးကြီးပဲ ကိုကြီး ယက်ချင်လိုက်တာကွာ လက်ကလေး ဖယ်လိုက်နော် အေးအောင်ကို မှုတ်ပေးတာ တွေ့တယ်မလား အရည်တွေ ရွဲသွားအောင်လို့..ဟငိ့ ဟငိ့အင်း ကိုကြီး… ဟင့်အင်း မ မလုပ်ပါနဲ့ ပိုပိုရယ်.. ပိုပို ကြောက်လို့ပါ မလုပ်ပါနဲ့… ပိုပို ပြောနေပေမယ့်လဲ ကိုကြီး လက်က ပိုပို ဖုံးတဲ့လက်ကို အတင်း ဆွဲဖယ်နေပြီ။ ပြီးတော့ ကိုကြီးလေ ကိုကြီး ပိုပို့ကို အုပ်ထားတဲ့ လက်တွေ ဘေးကနေ ယက်ပေးနေတယ်။ ပိုပို မျက်လုံးပဲ ပိတ်ထားတော့တယ်။ အား နာ နာ အို ကိုကြီး ကိုကြီး ဟင့် ဟင့် အီး ဟင့် ကိုကြီး မကောင်းဘူး ကိုကြီး မကောင်းဘူး အီး အီး …ကိုကြီး ပိုပို အုပ်ထားတဲ့ လက်ကို အဖျားကနေပြီး ကော့ချိုးတော့ နာလို့ ဟလိုက်တာ။ တခါထဲ ကိုကြီးလေ ကိုကြီး ပေါ်သွားတဲ့ ပိုပို့ ဖင်စအိုလေးကို သူ့လျှာနဲ့ အတင်း ယက်တာ။ ပိုပို မတတ်နိုင်တော့ဘူး။ အကုန် လွတ်လိုက်ပြီး ကိုကြီး ခေါင်းကြီးကိုပဲ ကိုင်မိတယ်း.. အူး အ အား ဟင့် ကိုကြီး ကိုကြီး မကောင်းဘူး ညီမလေးကို ဟင့် ဟင့် အီးးး… ပိုပို လက်ကဖုံးတာ လွတ်တာနဲ့ စောက်ပတ်ကို စုပ်တယ်။ ပြီးတော့ ပြီးတော့ အထဲကိုလဲ လျှာကြီးနဲ့ ထိုးထိုးပေးတာများ သေမတတ် ကောင်းလိုက်တာ။ စောက်ပတ်လေ စောက်ပတ်ကလဲ အတင်းဖြစ်နေတာ အဲဒီ လျှာက်ုပဲ ကော့ပေးနေမိတယ်။
ဟော တက်လာပြန်ပြီ အစေ့ အစေ့ကို အိုး ဘယ်လိုလဲ ကိုကြီးရယ်။ သူ သူ စောက်ပတ်ကို လက်နဲ့ ဖြဲပြီး ဖြဲထားပြီး အို အကုန် အကုန်ပဲ။ ပိုပို စောက်ပတ် တခုလုံး မကျန်တော့ပါဘူး။ ပိုပို ပိုပို မရှက်နိုင်တော့ဘူး။ ကော့ပေးမိပြီ။ ပိုပို စောက်ပတ်ကို အယက်ခံရတာ ဘယ်လိုလေးလဲဆိုတာ သိပါပြီ ကိုကြီးရယ်။ ယက်ပါတော့ အားရပါးရသာ ယက်ပေးပါတော့။ ပိုပို့ စောက်ပတ်ကလဲ ယားလှပါပြီ။ `အီး ဟင်း ဟင်း ကို ကို ကိုကြီးရယ် အ အတင်းပဲ ဟင့် ဟင့် အို အို… ပိုပို ခလေး အရမ်း ကောင်းလာပြီလား အို စောက်ရေလေးတွေ စိမ့်နေလိုက်တာ ကိုကြီး ယက်လိုက်မယ် …အို ကို ကိုကြီး ကိုကြီးရယ် ပို ပိုပို.. ပိုပို စောက်ပတ်ကို ဖြဲပြီး အတွင်းနှုတ်ခမ်းတွေကို လှည့်လှည့်ပြီး လျှာနဲ့ လုပ်နေပြန်ပြီ။ ပိုပို တအား ယားနေပြီ။
ဟိုး အထဲက ညစ်ရတာလဲ အားမရတော့ဘူး။ လီး လီး ထည့်ရင် အို ကြက်သီးထသွားတယ်။ ကိုကြီးလီးက မအေးအောင် ပြောသလို မြင်းလီးကြီး။ ကိုကြီး ကတော့ ထည့်မှာပဲ။ ပိုပို တွေးမိပြီး ငါ ငါ့ကို ထည့်ရင် အို သေတော့မှာပဲ။ စောက်ပတ်ကလဲ ယွထဖောင်းကြွကာ စောက်ရည်ကလဲ မရပ်တော့ဘူး။ ကိုကြီး စောက်ပတ်ကို မှုတ်နေတာကနေ ရပ်လိုက်ပြီး ..ပိုပို ခလေး ကိုကြီးတို့ ချစ်ရအောင်နော် …အို ကိုကြီးဟာက အကြီးကြီး ပိုပို သေမှာပေါ့… ရုတ်တရက် ပြောပြီးမှ ပိုပို သတိရလိုက်ပြီး ရှက်လိုက်တာ။ သိသွားပြီ ကိုကြီး သိသွားပြီ။ ပိုပို ချောင်းတာ ပေါ်ကုန်ပြီ။ ပြောမိမှတော့ မတတ်နိုင်တော့ဘူး။ အို ခလေးကလဲ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူးကွာ ကိုကြီး ဖြည်းဖြည်းလေးပဲ ချစ်မှာ တကယ် တကယ် ခလေးကို ဖြေးဖြေးလေးပဲ …ဟင့်အင်း ဟင့်အင်း မအေးမိတောင် အရမ်းနာလို့ အော်တာ သမီး သမီးဆို သေမှာပေါ့ ကိုကြီးရယ် သမီးက တခါမှ အို ဟင့်အင်း.. ကိုကြီး ခေါင်းကို မော့ပြီး ထတော့ ပင်တီ ကလေးကိုပါ တခါတည်း ချွတ်ယူသွားသည်။ ပြီးတော့ ပုဆိုးကို ခေါင်းကနေ ချွတ်လိုက်ပြီး အင်္ကျီကိုပါ ချွတ်နေတာ ကြည့်ပြီး ပိုပို ရင်တွေတုန်နေပြီ။ ငြင်းလို့တော့ မရတော့ဘူး ဆိုတာ ပိုပို သဘောပေါက်လိုက်ပြီ။ ပိုပို ပေါင်ကြားမှာ ကိုကြီး ဒူးထောက်ထိုင်တော့ အို လီးကြီး ကို သေချာမြင်နေရတယ်။ မအေးအောင်ကို လိုးတုန်းက ဒီလောက် မသဲကွဲဘူး။
ခုတော့ ဒါကြီးနဲ့ ကိုယ့်ကို လိုးတော့မယ်။ ပိုပို ဖင်စအိုလေး ကျုံ့ကနဲ ဖြစ်သွားတယ်။ ခလေးကို ကိုကြီးက အရမ်းကောင်းသွားအောင် ချစ်ပေးမယ် ဟောဒီမှာ တွေ့လား တံတွေးတွေ အေးအောင် တုန်းကတော့ မဆွတ်ဘူး ခလေးကိုတော့ လုံး၀ မနာအောင် တံတွေးဆွတ်တာ ကိုကြီးက… သူ့လီးကြီးကို တံတွေးတွေနဲ့ နယ်နေတာ ကြည့်ပြီး ပိုပို ရင်တွေ တုန်လွန်းလို့ ပေါင်တွေကို ကားပေးမိတယ်။ စောက်ပတ်ဝကို ပွင့်နေအောင်လို့ဆိုပြီး။ ဟော လာပြီ ကိုကြီး သူ့လီးကြီး ကိုင်ပြီး စောက်ပတ်ဆီကို သွင်းပြီ။ ပိုပို မျက်လုံးတွေ စုံမှိတ်ထားတယ်။ နှုတ်ခမ်းတွေလဲ ကိုက်ထားမိတယ်။ ကိုကြီးက လီးကို မထည့်ဘူး။ စောက်စိကို လီးကြီးနဲ့ ပွတ်ပေးနေတော့ ပိုပို ကြောက်စိတ် နဲနဲပြေသွားပြီး မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်တော့ ခလေး အစိက ချစ်ဖို့ ကောင်းလိုက်တာ လုံးလုံးလေး ကိုကြီး လီးထိပ်ကကောင်းလား ခလေးရယ် ထိရဲ့လား အစိလေးကို.. အို ကို ကိုကြီး ကလဲ ထိ ထိနေတဲ့ ဟာကို ထိအောင် လုပ်နေပြီးတော့ ဟင့် တော် တော်ပြီ အဲကို မလုပ်နဲ့တော့ ကိုကြီးရာ.. ဒါဆို ဘယ်ကို လုပ်ရမလဲ စောက်ပတ်ကလေးကို လုပ်ရတော့မလား.. အို ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ သမီး ရှက်လို့ သေတော့မယ်.. လီးကြီးက စောက်ပတ်အဝမှာ ပွတ်နေတော့ ပိုပို နေရတာ တမျိုးကြီး ဖြစ်နေပြီ။ အထဲ ထည့်တာကို တောင်းတ မိနေသလိုလို။ ကော့ပဲ ပေးချင်သလိုလို ဖြစ်အောင် လုပ်နေတာ ဖြစ်မယ်။ တမင် စောက်ပတ် ယားအောင် လုပ်နေတာ။
နှုတ်ခမ်းသားတွေကို ကော်ကော် ထိုးနေတယ်။ ခလေး စောက်ပတ်ကလေးက မို့မို့ ဖေါင်းဖေါင်းကြီးကွာ အရမ်းထန်တဲ့ စောက်ပတ်မျိုးပဲ တနေကုန် အလိုးခံတဲ့ စောက်ပတ် အထန်စားမျိုး… အို ကိုကြီးနော် သမီးကိုများ ငထန်မများ အောင်းမေ့လို့လား တော်ပြီ တော်ပြီ အို အို.. တကယ် အရသာ ကြိုက်တတ်တဲ့ အဖုတ် ကလေးမျိုးလို့ ပြောတာပါကွယ် လိုးလိုက်ရင် အပေးကောင်းတဲ့ စောက်ပတ်မျိုးလေး …အာ ကိုကြီးနော် သမီး က အပျိုလေး နော်.. အင်း အင်းပါ စောက်ပတ် နှုတ်ခမ်း ကလေးကတော့ လက်နဲ့ နေ့တိုင်း လုပ်တယ် ထင်တယ် နဲနဲ လန်သလိုလေး စူနေတာ.. အို ဘာတွေ ပြော နေမှန်း မသိဘူး သမီး ရှက်လို့ သေတော့မယ်… အို ခလေး ကလဲကွယ် ကိုကြီးတို့ ချစ်တော့မှာကို ဘာရှက်ရမှာလဲ ဖုတ်ဖုတ်လေးကို လက်ကလေးနဲ့ ဖြဲထားပါလား ကိုကြီး နဲနဲ သွင်းချင်ပြီ ခလေး ဟာလေး မနာအောင် နဲနဲ ဖြဲပေးနော်..ပိုပို စဉ်းစား မနေတော့ ဘာမှလဲ ပြောမနေတော့ လိုးမယ်ဆိုတာ သိနေပြီ အဲတော့ လက်နဲ့ အသာပဲ ဖြဲပေးထားလိုက်တော့တယ်။ ပိုပို ကားပြီး ဖြဲတာနဲ့ လီးကြီးက လိုက်ပြီး တိုးလာတယ်။ အင့် ဖြေး ဖြေး နော် ကိုကြီး ပိုပို ကြောက် ကြောက်တယ် နာတော့ မနာဘူး။ အေးလေ ဝင်လဲ မဝင်သေးဘူးဆိုတာ ပိုပို သိပါတယ်။ လီးက အဝမှာပဲ ဝင်နေသေးတာ။
အင်းပါ ခလေးရယ် ဖြေးဖြေးလေးပဲ ကိုယ်ကြီး သေချာ ချစ်ပေးမှာ ပြောပြီး ပိုပို့ နို့ကို ကုန်းယက်တော့ အောက်ကနေ လီးကပါ တိုးဝင်လာတယ်။ ဒီခါတော့ ဝင် ဝင်ပြီ။ ဟင့် ဟင့် ကို ကိုကြီး အရမ်း အရမ်း မလုပ်နဲ့ …အင်း ဝင်ပြီနော် ခလေး စောက်ပတ်ကလေးရေ ဝင်တယ်မလား ပို့ပို့ကို မော့ကြည့်ပြီး ပြောတော့ ပိုပို ရှက်သလိုလိုကြီးပဲ။ ဟော လုပ်ပြီ လုပ်ပြီ ဖိတိုးနေတာ။ ပိုပို သိတာပေါ့ ပိုပိုလဲ ငြိမ်ပေးနေလိုက်တော့တယ်။ ဝင်တာတော့ ဝင်သလိုဖြစ်နေတာ သိတယ် ဒါပေမယ့် အားသိပ်မရချင် သလိုလိုလေး ပိုပိုဖြစ်လာတယ်။ အား ကိုကြီး ကိုကြီး နာ နာတယ် ဟင့် ဟင့် အရမ်းပဲ ကိုကြီး ဖိထိုးနေတာကနေ အားနဲ့ ဆတ်ကနဲ ထိုးလိုက်တာဖြစ်မယ်။ စောက်ပတ်ထဲကို ဗြစ်ကနဲ မည်သလား အောင်းမေ့ရတယ်။ အို ပိုပိုတော့ အလိုးစခံရပြီ။ ဝင်တာ ဒီခါ တကယ်ဝင်တာ။ ပိုပို့ စောက်ပတ်အ၀မှာ တင်းပြီး တစ်ဆို့ကြီး ဖြစ်နေပြီ။ နာသွားလား ခလေးရယ် ဟင် ကိုကြီးထည့်တာ.. အို နာ နာ တာပေါ့လို့ အရမ်းကြီး လုပ်တာပဲ ဖြေးဖြေးပါဆို… အင်း အင်း နောက်ဆို မနာတော့ဘူး အခု ခလေး အဖုတ်လေးထဲ ကိုကြီး လီးဒစ်ကြီး ဝင်သွားပြီ… ဟင် ဒါဆို ကိုကြီး လီးက ပိုပို အထဲကို အစပဲ ရောက်သေးတာပေါ့။ အို ဒါတောင် တစ်ဆို့ကြီး။ ဆက်လိုးရင်တော့ အောင်မလေး တရမလား။ ကိုကြီးက ပိုပို့ နို့ကို စို့ပေးနေပြန်ပြီ။ ဒီလိုကြီး နေရတော့လဲ တမျိုးကြီး။ လိုးရင်လဲ လိုးပေးတာ မဟုတ်ဘူး။ ပိုပို စိတ်က အလိုးခံချင်နေပြန်ပြီ။ ခလေး နာသေးလား ကိုကြီး ချစ်အုံးမယ်နော် ခလေး နည်းနည်းလေး သွင်းမယ်နော် အခုရော စောက်ဖုတ် ကလေးက ကောင်းတယ်မလား နို့လေးတွေက ထောင်နေတာပဲ.. အို ကိုကြီး ကလဲကွာ၊ သမီးကို ကိုကြီး ဒီခါလဲ နဲနဲပဲနော် ဟို ဟို တအား မထည့်နဲ့လေ ဖြည်းဖြည်းလေး ဝင်အောင်လုပ်လေ မနာအောင်လို့ … အင်း အင်း ဟောဒီလိုလေး အင်း ဒစ်နဲ့ပဲ အရင်လိုးမယ် ကဲ ကောင်းလား ရလား ဒါဆို ရလား.. အင်း ..ကဲ နဲနဲပဲ ရသေးလား.. အ အ အင်း အဲလောက် အဲလောက် တော်တော့ အဲလောက်ပဲ အဲတာ မနာဘူး.. အင်း မနာဘူး ဆိုတော့ ကောင်းတာပေါ့ ဟုတ်လား ကလေး.. အို ကိုကြီးနော် ဘာမှန်းလဲ မသိဘူး ညီမလေးကို အဲလိုလေးပဲ လုပ်နော်.. ကိုကြီးက ပိုပိုကို အသာလေး လုပ်နေတော့ ပိုပို အရသာ ရှိလာ သလိုလိုပဲ။
စောက်ပတ်အဝမှာ တင်းကနဲ တင်းကနဲ ဖြစ်ဖြစ်နေတာ ကောင်းသလိုလေး။ ကိုကြီး စောက်ပတ်ထဲကို ဒစ်ကြီး ဝင်သထက် ဝင်အောင် လိုးနေတာ ပိုပို သိပါတယ်။အဲလိုလေး လိုးနေတာကို ပိုပို ကိုယ်တိုင်လဲ ထပ်ထပ်ဝင်စေချင်တာ။ ခလေး ကောင်းလား ကိုကြီး နည်းနည်းလေး ထပ် ချစ်လိုက်ခြင်ပြီကွာ ခလေး ရရဲ့လားဟင် နဲနဲ လောက် နော်.. အင်း ဖြည်းဖြည်း နော် သမီး ကြောက်တယ် ကိုကြီးရယ် သမီး ဟာလေး ကွဲမလားဟင် ဟင် လို့.. အို ခလေး ကလဲကွယ် ဘာမှ မကြောက်နဲ့ အစကတော့ ဒီလိုပဲ အရမ်း ကောင်းအောင် ချစ်ပြမယ် ကဲ… အား အား အီး ဟီး သေပါပြီ ကိုကြီးရယ် သေပါပြီ ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ ဟင့် ဟင့် နာလိုက်တာ နာတယ် အရမ်းနာတယ်.. ပိုပို တကယ်ကို နာတာပါ။ ကိုကြီးက လီးကြီးကို စောက်ပတ်ကနေ ထုတ်ပြီးမှ အတင်း လိုးထည့်လိုက်တာ။ ပိုပို့ စောက်ပတ် အသားကို လီးချောင်းကြီးက အရှိန်နဲ့ ဆွဲဆုတ်ပြီး ဖြဲလိုက်သလိုပဲ။ နင့်ကနဲ ဝင်သွားပြီးမှ ရပ်တယ်။ ကိုကြီးက ပိုပို့လည်တိုင်ကို နမ်းတော့ ပိုပို အရမ်းဖက်ထားမိတယ်။ မျက်ရည်တွေတောင် ဝဲတယ်။ နာနေတာက မပျောက်ဘူး။ ခလေးလေး အရမ်း နာသွားလားဟင် ဒီတခါတည်းပါ။ ခလေးက အပျိုမှေး ခံနေလို့။ ဆက်လိုးရင် မနာတော့ဘူး သိလား။ ကောင်းပဲ ကောင်းတော့မှာ။ ဟင် ဒါဆို သမီး သမီး အပျိုမှေး ပေါက်သွားတာလား ကိုကြီး.. ကိုကြီးက ဘာမှ မပြောပဲ ပိုပို့ စောက်ပတ်ကလေးကို ပြန်လိုးပေးနေတယ်။ အရမ်းကြီး လိုးတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ပိုပို ဖြည်းဖြည်းလေး လိုးပေးတော့ စောက်ပတ်ထဲက ပြန်ယွလာပြန်ရော။ စောက်ပတ်ထဲ ဝင်ဝင်လာတဲ့ အရသာကို ပိုပို ခံစားတတ်လာတယ်။ မအေးအောင်ကို လိုးသမျိုး အလိုးခံချင်လာတယ်။ မအေးအောင် လို ကိုကြီး အပေါ်ကနေတက်ပြီး လီးကြီးကို တက်လိုးလိုက်ရင် ဘယ်လိုများလဲ။ ပိုပို ဖီးခံနေတုန်း ကိုကြီး လိုးတာ တခါ တိုးတိုး လာပြန်ပြီ။ လိုးပါစေ လိုးပစေ။ ပိုပို ပေါင်ကားပြီး လိုးတာကို ဖင်ပါကော့ပေးလိုက်တော့။
အို ခလေးရယ် ကောင်းလိုက်တာ အပေးကောင်းလိုက်တာကွယ် ကိုကြီး အဆုံးထိ လိုးမယ် ချစ်လေးရယ်.. ပြောလဲ ပြော လီးကလဲ ဆက်တိုက် ဆက်တိုက် လိုးလိုး ထည့်တော့ နောက်ဆုံး ကိုကြီး ဆီးခုံနဲ့ ပိုပို့ ဆီးအုံလေး ကပ်မိပါပြီ။ ပိုပို စောက်ပတ်ထဲ ကိုကြီးရဲ့ လီးမဲကြီး အကုန်ဝင်ပြီပေါ့။ ကိုကြီးရယ် လိုးပါတော့ လိုးပေးပါတော့ပဲ ပိုပို ပြောပြစ်လိုက်ချင်တော့တယ်။ ပိုပို စိတ်ကို ကိုကြီး သိနေသလား မသိပါဘူး။ ကိုကြီးရယ်လေ သူ့ လီးကြီးနဲ့ စောက်ပတ်လေးကို တောက်လျှောက် လိုးပေး တော့တာပဲ။ ပိုပို စောက်ပတ် ကလေးလဲ ကိုကြီး လိုးတာကို ကြိုက်လွန်းလို့ အဲဒီ လီးချောင်းကြီးကို ပြန်ပြန်ပြီး ညစ်ညစ်ပေးမိတယ်။ တကယ်ပါပဲ ကိုကြီးရယ် ကိုကြီး လီးကြီး တိုးတိုးပြီးတော့ ဝင်လာတာကို ဟောဒီ ပိုပိုတော့ ပိုပိုပြီး လိုချင်နေမိပါပြီ။ စောက်ပတ်လေးကလဲ တောင့်နေပြီ ကိုကြီးရယ်။ ညစ်လို့ ဗိုက်သားလေးတွေလဲ အောင့်တယ် ကိုကြီးရယ်။
ခလေး ခလေး ကောင်းလားဟင် ကိုကြီးတော့ အရမ်းချစ်ခြင်ပြီ ခလေးရယ် ချစ်မယ်နော် ခလေး ရတယ်မလားဟင် ကိုကြီး အားရ ပါးရ လိုးချင်ပြီကွာ လိုးရအောင်နော်… ဟင့် ခု ခု လဲ လိုး လိုးနေတာကို ကိုကြီး ကလဲကွယ် သမီးဟာက မကောင်းလို့လားဟင် မအေးအောင်လို မခံတတ်လို့လား ကိုကြီးရယ် လုပ်ရတာ မကောင်းဘူးလား… အို အဲလိုမဟုတ်ပါဘူး ခလေးကလဲ ခလေး ဖုတ်ဖုတ်လေးက ပိုတောင် လိုးလို့ကောင်းတာ စည်းနေတာပဲ လီးက ခလေး စောက်ပတ်ကလေး အရမ်းကောင်းပြီး ကျပ်လို့ နာတောင် နာတယ်… တကယ်လားဟင် သမီးဟာ တကယ်ကောင်းလား အဲဆို လိုးလေ လိုး ကိုကြီး ကောင်းရင် စိတ်ကြိုက်လိုးတော့ လိုး လိုး သမီးကိုလဲ မအေးအောင်လို လိုး သမီး သမီး မနာတော့ဘူး ဟင့် ဟင့် အောက်က ယား ယားနေပြီ လုပ် လုပ်ပေး အရမ်းလုပ်ပေး.. ပိုပို စိတ်ထဲ ရှိတာတွေ အော်ပလိုက်မိတယ်။ ရင်ထဲမှာ အောကားထဲကလိုရော မအေးအောင်လိုရော လီးမဲကြီးနဲ့ အဲလို အားရပါးရ အော်အော်ပြီး အလိုးခံချင်နေမိပြီ။
ကိုကြီး ကလဲ ကိုယ်ကို မတ်လိုက်ပြီး ပိုပို ခြေထောက်တွေ ကိုင်မြောက်တယ်။ ခြေနှစ်ချောင်းကားပြီး လိုးတာ အို အရမ်းပဲ။ အင့်ဟာ အင့်ဟာ ဆိုပြီး အမြန်ကြီး လိုးတယ်။ စောက်ပတ်လေးထဲ လီးကြီး စက်တပ်ပြီး လိုးတာကြနေတာပဲကွယ်။ အား အ အ ကိုကြီး ကိုကြီးရေ လိုး လိုး အရမ်း အရမ်းအ အ ကောင်းတယ် ကောင်းတယ် ဟင့် ဟင့် လိုး လိုး ဒီ စောက်ပတ် အ အား အား အရမ်းလိုးပါ အရမ်းလိုး အီး ဟင့်အင်း ဟင့်အင်း မရပ်နဲ့လေ လိုး လိုး အသေလိုး အ အား အား ကောင်း ကောင်း အ အ အ အားးးးးးးးးးးးး.. ခလေး ခလေး ကောင်းလိုက်တာ အပေးကောင်းတဲ့ စောက်ပတ်လေး ရော့ ရော့ ကိုကြီးလီး ကောင်းလား ကောင်းလား ရော့ ရော့.. ပိုပို ကိုကြီး ရဲ့ အဆက်မပြတ် လိုးနေတဲ့ လီး ကြီးကြောင့် စောက်ရည်တွေလဲ ထွက်ကုန်ပါပြီ။ ကိုကြီးက တဒုန်းဒုန်းနဲ့ ဆက်တိုက်လိုးနေရင်းကနေ တောင့်တင်းနေတဲ့ စောက်ခေါင်း တခုလုံးကို စောက်ရည်တွေ အကုန် ထွက်ကုန်တာ။ စောက်ရည် ကုန်လို့ ညစ်ထုတ်တုန်းမှာပဲ ကိုကြီး တစ်ယောက် စောက်ပတ်ကို အားကုန်ဆောင့်ပြီး… အား အား ခလေး ခလေး ..ဆိုတဲ့ အော်သံနဲ့ စောက်ပတ်ထဲ လီးကြီးအရမ်းကြီး ဝင်ပြီး နွေးကနဲ နွေးကနဲ လာဖြစ်တယ်။ စောက်ပတ်ထဲ ကောင်းလိုက်တာ။ လေး ငါးခါလောက် စောက်ပတ်ကို အရမ်းလိုးပြီး ..ခလေး ခလေး ကိုကြီး ပြီးပြီတဲ့.. သမီး သမီးလဲ ပြီးပါပြီ ကိုကြီးရယ် အရမ်းကောင်းတာပဲ ကိုကြီးကို အရမ်းချစ်တယ်။..ပြီး


