ကျွန်တော့အိမ်မက်ထဲမှာ နတ်သမီးလေး တစ်ပါး ကျွန်တော်ငပဲကို လာကိုင်ပြီး စုပ်ပေးနေတယ်။ ပြီးတော့ ညှစ်လိုက်သလို ခံစားမိတော့ အိမ်မက်က လန့်နိုးလာတယ်။ အပြင်မှာလဲ တစ်ယောက်ယောက် လာကိုင်နေသလို ခံစားမိတော့ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာ ငါဘယ်ရောက်နေတာလဲ အော် မှတ်မိပြီ ငါ သူငယ်ချင်းအိမ်မှာ စာလာကျက်တာဘဲ ဒါဆို “ဟာ…အမ” “မောင်လေး နိုးပြီလား ရှူးတိုးတိုး” သူပြောမှ ဘေးမှာ အိပ်နေတဲ့ကောင်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ကျွန်တော့သူငယ်ချင်း အိပ်နေတာ သိုးနေတာဘဲ ပုဆိုးကလဲ ခေါင်းမှာ စွတ်လို့ “လာလာ မောင်လေး… အမ အခန်းလိုက်ခဲ့” ကျွန်တော် တွေဝေသွားတယ် အောက်က ကောင်ကလဲ ထောင်လို့ စိတ်ကလဲပါနေပြီ။ ခေါ်နေတာလဲ ကျွန်တော့သူငယ်ချင်းရဲ့အမ စိတ်တို့ ဒွန်တွဲနေတဲ့အချိန် မမရဲ့လက်ကလဲ ဂွင်းတိုက်ပေးနေတော့ လူပျိုရိုင်းလေး […]
ဖြေးဖြေးပဲ လုပ်နော် ဖိုးသား
သာယာကြည်လင်တဲ့ မနက်ခင်းလေးရဲ့ အေးမြတဲ့လေညင်းလေးတွေနဲ့အတူ ဖိုးသားတစ်ယောက် နိုးထလာခဲ့တယ်။ ဒီနေ့ဆိုရင် ဒီအိမ်ကိုပြောင်းလာတာ တစ်ပတ်တိတိရှိပြီလေ။ ဖေဖေရယ် မေမေရယ်က တစ်ခန်း၊ ကျွန်တော်က တစ်ခန်း၊ မမနဲ့ ညီမလေးကတော့ ကျွန်တော့်ဘေးက အခန်းမှာပေါ့။ ရန်ကုန်မြို့ရဲ့ အထင်ကရနေရာတစ်ခု ဖြစ်တာနဲ့အညီ လူတွေလဲ သွားလာလို့ မနက်ခင်းလေးက သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေပြီ။ အိပ်ယာထဲမှာ ဟိုဒီတွေနေရင်းနဲ့ အခန်းအပြင်က မေမေ့အသံကို ကြားလိုက်ရတယ်။ ခဏနေဆို မနက်စာစားပြီး ဖေဖေ စက်ရုံသွားတော့မယ်လေ။ မေမေလဲဆိုင်သွားတော့မှာဆိုတော့ အိမ်မှာ မမရယ် ကျွန်တော်ရယ် ညီမလေးရယ် သုံးယောက်ထဲ ကျန်ခဲ့ရတဲ့ရက်တွေက များတယ်။ မမက မေမေ့ အမဝမ်းကွဲရဲ့ သမီးပေါ့ ငယ်ငယ်ထဲက မိဘတွေမရှိတော့ ဖေဖေနဲ့မေမေပဲ သမီးလေးလို စောင့်ရှောက် လာခဲ့တာလေ။ အခုဆို မမက နှစ်ဆယ့်ခွန်၊ ကျွန်တော်က […]
စိတ်မထိန်းနိုင်တဲ့ နွယ်
ဗျောက်ဖောက်သံများ ဆူညံနေသည်။ “ရွှီးးးးး… ဖေါင်း… ဖေါင်း…… ရွှီးးးး…… ဖေါင်းးးးး…… ဒိုင်းး…… ရွှီးး…… ဖေါင်းး…… ဒိုင်း” နွယ်တို့ မြို့လေးရဲ့ သီတင်းကျွတ် ညလေးပေါ့။ တရပ်ကွက်လုံး မီးတွေ လင်းထိန်နေတယ်။ ကလေးတွေလည်း ဖျောက်အိုး ဖေါက်လိုက် မီးရှူးမီးပန်းတွေ လွတ်လိုက် ပျော်ရွှင် နေကြတယ်။ ” မနွယ်ရေ…… ပြီးပြီလား ” ” ဟုတ်… မမလှိုင်” ဘေးအိမ်က မမလှိုင်တို့ လင်မယားနဲ့ ပွဲသွား ကြည့်မလို့ အရင်ရက်က ပြောထားကြတာ။ မမလှိုင် နာမည်က မိုးမိုးလှိုင် သူ့ယောက်ျား နာမည်က ကိုနေမင်း။ လင်မယား ၂ယောက်လုံးက ရုံးဝန်ထမ်းတွေပါ။ နွယ်တို့ လင်မယားထက် ၃နှစ်လောက် ကြီးကြတယ်။ နွယ်က ၃၂နှစ်ထဲ မမလှိုင်တို့ […]
ရုံးပိတ်ရက်တိုင်း လာလည်ပါနော်
ကျမတို့အိမ်ကို ဦးထွတ်ခေါင် လာလည်ပါတယ်။ ကျမတို့အိမ်မှာက ကျမရယ်၊ ကျမယောက်ျားရယ်၊ သားရယ်နေကြတာပါ။ ဦးထွတ်ခေါင်က ကျမယောက်ျား အဖေရဲ့ညီပါ။ ရုံးရက်ရှည်ပိတ်လို့ လာလည်တာပါ။ ဦးထွတ်က အသက်၅၀ကျော် ဝန်းကျင်လောက်ရှိပါပြီ။ လူကြီးကတော့ ခန့်ခန့်ညားညားကြီးပါရှင်။ အိမ်ထောင်က သုံးဆက်ရှိပြီး လက်ရှိမန်းမ ဆုံးပါးသွားလို့ တကိုယ်တည်းသမားဖြစ်နေပါတယ်။ ရည်မွန်တာရယ်၊ အပြောချို အပြောကောင်းတာရယ် ကြောင့် မိန်းကလေးတွေက ဦးထွတ်ကို ခင်ကြပါတယ်။ ဦးထွတ်က အဲလိုဂွင်ဖန်ပြီးစားတဲ့ အပျိုပေါင်း မနည်းတော့ပါဘူးရှင်။ အိမ်ထောင်ရှင်မိန်းမတွေရော၊ အပျိုကြီးတွေရော သူမစားဖူးတာမရှိပါဘူး။ ဘဲသားတောင် စားဖူးချင်စားဖူးမှာပါ။ ကျမမှာ ပြန့်ကားနေတဲ့ ဖင်လုံးကြီးတွေရှိတာကပဲ ဦးထွတ်ကို စိန်ခေါ်နေသလိုဖြစ်နေပါတယ်။ မောင်ကလည်း ဦးထွတ်နဲ့ ခပ်ခွာခွာနေဖို့ပြောပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မောင်က အိမ်မှာအမြဲမရှိဘူးလေ။ သားကလည်း ကျောင်းသားဆိုတော့ ညနေကျမှပဲ အိမ်ပြန်ရောက်တယ်။ မောင်နဲ့သားနဲ့ ထွက်သွားကြတာနဲ့ […]
ယောက္ခမနှင့်တစ်ညတာ
မိန်းမက အလုပ်ထဲကို ဖုန်းလှမ်းဆက်တယ်မောင်ရေ ကျမရန်ကုန်ဘုရင့်နောင်မှာ ကုန်စာရင်းတွေသွားရှင်းရမှာမို့ ညအိပ်သွားရမယ် အဲဒါမောင်အိမ်ပြန်နောက်ကျမှာလား သားလေးတစ်ယောက်တည်းအိမ်မှာတဲ့ ကျနော်လည်းဆိုဒ်ထဲမှာဒီည လက်စအပြီးသတ်ရမှာမို့ နောက်ကျနိုင်ကြောင်းပြောရတယ်အာ့ဆိုလည်းရွာကို ဖုန်းဆက်ပြီးအမေ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်မယ်တဲ့ အေးအေးလို့ပြောပြီး ကျနော်လည်းဖုန်းချလိုက်တယ် ကျနော်ကဆိုဒ်မန်နေဂျာ ကျနော်နဲ့အတူမန်နေဂျာတစ်ယောက်ရှိတယ် သူကလည်းဒီကနေ့မှ မလာဆိုတော့ ကျနော်တစ်ယောက်တည်း ပန်းရံသမားတွေနဲ့ အလုပ်သမားတွေနဘမ်းလုံးရတယ် ည၁၁နာရီလောက်ကျတော့ အားလုံးချွေးတလုံးလုံးပြီးသွားတယ် အလုပ်သိမ်းနေတုန်း ကျနော့်နဲ့အတူလုပ်တဲ့ မန်နေဂျာ ကိုဇော်လေးပေါက်ချလာတယ် ဆောရီးကိုဇော်ကြီးရာ ကျနော်အိမ်မှာ အရေးကြီးကိစ္စပေါ်လာလို့ ခင်ဗျားပင်ပန်းသွားပြီပေါ့ ကျနော်လည်း ပင်ပန်းတာတော့ ပြောမနေနဲ့ဆရာရေ သူ့နာမည်က ကိုဇော် ကျနော်လည်း ကိုဇော်ပါပဲ အလုပ်ထဲမှာ နာမည်ကွဲအောင် ဇော်ကြီး ဇော်လေး ခွဲရတယ် သူနဲ့ကျနော်က အသက်လည်းလပိုင်းပဲကွာတယ် ကျနော်ကလပိုင်းကြီးတော့ ဇော်ကြီး ဖြစ်သွားရော ကျနော်နဲ့ကိုဇော်လေးဟာ အတွဲညီတယ် အသာအနာတွက်ကြသူမဟုတ် ညီရင်းအစ်ကိုပမာလာဗျာ အိမ်လိုက်ခဲ့ ခင်ဗျားကို […]
ပြည့်ပြည့်ဝဝ ပြီးခဲ့ရပါတယ်
လက်တစ်ဖက်က ရေဖလားကိုကိုင်ပြီး ရေစည်ထဲတွင်ပြည့်လျှံနေသော ရေများထဲသို့ ထိုးနှစ်ကာ ခပ်လိုက်ပြီး ကိုယ်လုံးပေါ်ကို လောင်းချလိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ ကျမဟာ သူ့ကိုလှမ်းတွေ့လိုက်ရပါတယ်။သူက မြေပြင်ပေါ်မှာ အုံးလက်အလယ်ကြောရိုး အရင်းပိုင်းတစ်ပိုင်းကို ဖင်ခုပြီးထိုင်နေရာက လက်ထဲမှာ ဓားပါးလေးတစ်ချောင်း ကိုင်ထားပြီး အုံးလက်လေးတွေကို တံမြက်စီးတန်သပ်နေရာကနေ ကျမကို ကွက်ကြည့် ကွက်ကြည့် လုပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ ကျမရေချိုးနေတဲ့နေရာနဲ့ သူရှိတဲ့နေရာကြားမှာ ပန်းခြုံလေးများရှိကာ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်လည်း ပေ(၂၀)နီးပါးလောက် ဝေးလေတော့ မတ်တပ်ရပ်ပြီးရေချိုးနေတဲ့ကျမကမြေပြင်ပေါ်မှာထိုင်နေတဲ့သူ့ကိုသဲသဲကွဲကွဲမြင်နေရပေမယ့်သူကတော့ ကျမ သူ့ကို တွေ့နေရတယ်ဆိုတာ သိပုံမရပါဘူး။ သူ့ကိုတွေ့လိုက်ရပြီး သူက ကျမကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ကြည့်နေတယ်ဆိုတာလဲ ကျမက သိလိုက်ရရော ကျမဟာ လက်ထဲက ရေခွက်ကို ရေစည်ထဲချလိုက်ပြီး ကျမရဲ့ကိုယ်ပေါ်က ရင်လျားထားတဲ့ထဘီတပတ်နွမ်းပါးပါးလေးကိုအသာဖြန့်ပြီးခပ်လျှော့လျှော့လေး ပြင်ဝတ်လိုက်ပါတယ်။ပြီးတော့မှရေဖလားကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ကျမရဲ့ကိုယ်လုံးပေါ်ကို ရေတွေ တဝုန်းဝုန်းနဲ့ အမြန်ပဲ […]
ကောင်းတာထက်တောင် ပိုသေးတယ်ရှင့်
ပွမ်….ပွမ်….” “ လာပြီ….လာပြီ..” “ ကျွီ……….” အိမ်ရှေ့မှ ကားဟွန်းသံကြားရပြီး မမြလေး၏ အသံနှင့်အတူလမ်းလျှောက်သွားသံ၊ အိမ်တံခါးဖွင့်သံတို့ကို တစ်ဆက်တည်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် အိပ်မောကျနေသော ကိုလင်းတစ်ယောက် အိပ်ရာမှ လန့်နိုးသွားရသည်။ ဘာတွေ လုပ်နေကြသလဲ သိချင်သဖြင့်အိပ်ခန်းတံခါးကို အသာဟ၍ ကြည့်လိုက်ရာ အထုပ်အပိုးများနှင့်အိမ်ရှေ့ ထွက်သွားသော ကိုစိုးမြင့်တို့လင်မယားကိုလှမ်းတွေ့လိုက်ရသောကြောင့်တံခါးကိုအသာပြန်စေ့ထားလိုက်သည်။ ညက ကိုလင်းတစ်ယောက်အတော်ညဉ့်နက်မှ အိမ်ပြန်ရောက်သဖြင့်ကိုစိုးမြင့်နှင့်မမြလေးတို့လင်မယား နှစ်ယောက် ယခုကဲ့သို့ ခရီးသွားမည်ဆိုတာ မသိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုလင်းရင်ထဲမှာ ဝမ်းနည်းသလိုလို ဖြစ်သွားရပြီး ဟာတာတာ၊ ဆာတာတာ ဖြစ်နေရသည်။ ကိုစိုးမြင့်နှင့်မမြလေးတို့ လင်မယားကို ကြည့်ပြီး မနာလို ဝန်တိုစိတ်များကလည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ကိုလင်းအနေဖြင့်သူ၏စိတ်ထဲမှဤသို့ဤပုံဖြစ်နေသည်များကိုကား ကိုစိုးမြင့်တို့လင်မယားအနေဖြင့်သိချင်မှ သိပေလိမ့်မည်။ ယခုကဲ့သို့ကိုစိုးမြင့်တို့လင်မယား အတူသွားအတူလာ၊ အတူစား အတူအိပ်ကြသည်ကို ကြည့်မိတွေးမိတိုင်း ကိုလင်းရင်ထဲမှာ သဝန်တိုစိတ်၊ ဝမ်းနည်းစိတ်၊ ယူကျုံးမရစိတ်၊ […]
ရင်ခုန်ရစ်မူး မင်္ဂလာဦး
ဒီနေ့ဟာဝတ်ရည် ဘဝမှာဘယ်တော့မှ ဖျောက်ဖျက်လို့ရ မယ့်နေ့မဟုတ်တော့ပါဘူး… အကြောင်းကတော့ ချစ်ရတဲ့ ကိုကိုနဲ့ နှစ်ဘက်မိဘ သဘောတူ ထိမ်းမြားလက်ထပ်ပွဲ ကျင်းပတဲ့နေ့ ဖြစ်လို့ပါဘဲ… နောက်ဝတ်ရည်ရဲ့ အပျိုစင်ဘဝရဲ့နောက်ဆုံးနေ့၊ အပျိုစင်ဘဝကို စွန်လွှတ်ရတော့မယ့်နေ့ဆိုရင်လည်း မမှားဘူးပေါ့ရှင်… အပျိုစင်ဘဝကို စွန်လွှတ်ရတောမယ်ဆိုတဲ့ အတွေး တွေးမိတာနဲ့ ဝတ်ရည်ရင်တွေ တလှပ်လှပ်နဲ့ခုန် လာပါတော့တယ်.. ရှက်လိုက်တာကလည်းမပြောပါတော့နဲ့။ ဝတ်ရည်ရဲ့အပျိုစင် ဘဝကို သိမ်းပိုက်မယ့် ကိုကိုကတော့ ဘယ်လိုနေမယ် မသိပါဘူး … သူလည်းပျော်နေမလား၊ဒါမမဟုတ်စိတ်လှုပ်ရှားနေမ လား ဆိုတာ ကိုကို ပဲသိမှာပါ။မနက်ပိုင်းတုန်းကတော့ဆွေမျိုးတွေနဲ့စလိုက်နောက်လိုက်နဲ့ မေ့မေ့ပျောက်ပျောက် ဖြစ်နေ ပေမယ့် ဧည်ခံပွဲအတွက်အလှပြင်တဲ့အချိန်မှာတော့ စိတ်တွေတအားလှုပ်ရှားလို့ လာရပြန် ပါတယ်… အလှပြင်ဖို့အတွက်ရေချိုး ပြီးတဲ့အချိန်မှတော့ ဝတ်ရည်ရဲ့အရင်းနှီးဆုံးသူငယ်ချင်းတွေ ရောက်ချလာပါတော့တယ်။ ရေချိုးပြီးထမိန်ရင်ရှားနဲ့ အခန်းထဲဝင်လာတဲ့ဝတ်ရည်ကိုစူးရဲတဲ့အကြည့်တွေနဲ့ဝိုင်းကြည့်ကြပါတယ်။ တစ်ယောက်ကဝတ်ရည်ရဲ့တင်းကားနေတဲ့ရင်နှစ်မွှာကိုကြည့် ရင်းပြဿနာစရှာပါတော့တယ်… ငယ်သူငယ်ချင်းတွေမို့ ပြောမနာ ဆိုမနာ […]
ခဲအို နဲ့ ဆရာမလေး မိုး
ကျောင်းသွားခါနီး ကျောင်းဝတ်စုံလေးဝတ်ပီး မှန်တင်ခုံရှေ့မှာ ကိုယ်ကို တပတ်လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။ အိမ်ထောက်ကျခဲ့ပီးသား ဆိုပေမယ့် လှဆဲပဆဲ မိုးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုကြည့်ပီး ကျေနပ်မိတယ်။ ဒီနေ့ မေမေက အစောကြီးကတည်းက ဘုန်းကြီးကျောင်းကို ထွက်သွားသည်မို့ အိမ်မှာ တိတ်ဆိတ်နေတယ်။ အိမ်ထောင်ကွဲပီးကတည်းက မေမေရယ် မိုးရယ် နှစ်ယောက်သား အတူတူနေတဲ့ အိမ်လေးပေါ့။ ရူးရူးမိုက်မိုက်နဲ့ အိမ်ထောင်ပြုခဲ့ပေမယ့် သဘောထားခြင်း ဆီနဲ့ရေလို ကွာခြားမှုကြောင့် အိမ်ထောင်သက်တမ်း ကြာကြာမခံခဲ့။ အတိတ်ကို ပြန်မတွေးချင်တော့သည်မို့ သက်ပြင်တစ်ချက် ချလိုက်ရင်း ဆံထုံးလေးကို သေချာပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ကြိမ်ဆွဲခြင်းတောင်းလေးထဲ လိုအပ်တာတွေ ဖြည့်ပီး စောနေသေးသည်မို့ အခန်းထဲ အဝတ်တွေ ခန သိမ်းလိုက်နေလိုက်တုန်း အိမ်ရှေ့က တံခါးခေါက်သံကြားသည်မို့ သွားဖွင့်လိုက်မိတယ်။ “အော် ကိုကြီး… တစ်ယောက်ထဲလား… မမ မပါဘူးလား” မိုးအမရဲ့ ယောက်ျား […]
နှုံးချိသွားတာပဲ ကိုအောင်ရယ်
ကျွန်မနာမည်က ဝတီခိုင်။ အသက်ကတော့ ၃၈နှစ်ထဲကို ရောက်နေပြီ။ အဖေကဗမာ အမေကရှမ်းတရုတ်ဆိုတော့ အသားအရည်ကတော့ ဖြူဖွေးနေတာပဲ။ မျက်နှာလေးကတော့ အမေ့အမွေရထားတော့ နုဖတ်နေတာပဲ။ အသက်အရွယ်ထက်တောင် နုသေးတယ်လို့ ရင်းနှီးတဲ့လူတိုင်းက ပြောကြပါတယ်။ ငယ်ငယ်တုန်းကဆို ပိုးပန်းတဲ့လူတွေမှ တအားများတာ။ အဲ့ဒီအထဲကမှ အခုသားလေးရဲ့အဖေကို ချစ်မိပြီး ကျောင်းပြီးတဲ့အချိန်မှာ အိမ်ထောင်ပြုခဲ့တယ် ဆိုပါတော့။ ယောကျာ်းကတော့ ကျောင်းမတက်ပေမယ့် မြို့မှာလာအလုပ်လုပ်ရင်း ကျွန်မနဲ့ ဆုံခဲ့ကြတာ။ အိမ်ထောင်ကျပြီးတော့ သူ့နောက်ကိုလိုက်ခဲ့ရတာပေါ့။ အခုတော့ နယ်မြို့လေးတစ်မြို့မှာ သားလေးထက်ပိုင်ကို ဈေးရောင်းပြီးတော့ ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်နေရတယ်။ ယောကျာ်းဆုံးသွားတာတော့ ၅နှစ်လောက်ရှိပြီ။ ကုန်ကားမောင်းရင်း ကားမှောက်ပြီး ဆုံးသွားခဲ့တာ။ ယောကျာ်းဆုံးသွားကတည်းက သားလေးကို ကျွေးမွေးပြုစုလာတာ သားလေးတောင် ၁၀ တန်းရောက်နေပြီ။ သားလေးက လိမ်မာပါတယ်။ အမေ့စကားကို မြေဝယ်မကျ နားထောင်တယ်။ သား ၁၀ […]